في أخبار آل المصطفى ) معرفى مىشود .
محمّد رضا تبريزى ( مؤلف كتاب )
در بارهء زيستنامهء مؤلف كتاب شفا ، زنده ياد ميرزا جعفر سلطان القرائى مقالهء مفصلى در كتاب المحافل خود تنظيم نموده كه مختصرى از آن در اينجا تقديم مىگردد :
محمّدرضا بن عبدالمطّلب تبريزى « 1 » از مشاهير علماى قرن دوازدهم هجرى قمري است وتا أواخر عشر اوّل قرن سيزدهم در قيد حيات بوده است . شرح حال أو را ميرزا محمّد حسن زنوزى در رياض الجنّة وشيخ عبدالنّبى قزوينى در تتميم أمل الآمل وعبدالرزّاق بيگ دنبلى در دو كتاب خود كه يكى موسوم به تجربة الأحرار وديگرى به نام نگارستان دارا
است ، به تفصيل واجمال نوشتهاند ودر بعضي از تذكرههاى خوشنويسان نيز نام أو را در زمرهء خطّاطان آورده واز مهرهء أقلام سبعه دانستهاند .
أو از شاگردانِ پدرش ملّا عبدالمطّلب وشيخ مهدى فتونى وآقا باقر مازندرانى وآقا محمّد باقر بهبهانى بود واز اين يكى به اخذ اجازهء اجتهادي نائل گشته است . « 2 » مع هذا ذوق طريقهء اخباريان را داشت وبه سليقهء اين گروه از علماى مذهب تمايل مىنمود . فقيه ومحدّث ومتكلّم وأديب ماهر وسخنور وشاعر بود . با سه زبان تركى وعربى
و
هامش
( 1 ) . عبد المطلب تبريزى از عالمان بوده واز وى اثرى در دعا موسوم به مجمع الدعوات در دست است كه به چاپرسيده است .
( 2 ) . صاحب ترجمه از دست كم دو تن اجازه دريافت نموده بدين ترتيب :
( 1 ) إجازهء شيخ شرف الدين محمد مكي ، كه در نجف در روز غدير سال 1178 ، بر أول نسخهاى از كتاب الشفا في أخبار آل المصطفى نوشته است .
( 2 ) إجازهء سيد عبد العزيز بن سيد احمد موسوى نجفي كه در نجف در سال 1178 ، در أول نسخهاى از كتاب الشفا في أخبار آل المصطفى نوشته است . الذريعة ، ج 6 ، ص 290 .