آنچه در اين مقال بدان مىپردازيم ، يكى از رسائل متأخّر است كه به خامهء فقيهى بزرگ وزاهدى عارف به رشتهء تحرير در آمده است .
مختصرى در ترجمت مؤلّف
حضرت مستطاب آية اللَّه آقا سيّد إسماعيل عمادى حائري مازندرانى رحمه الله ، نجل عمدة التّجّار آقا سيّد فضلاللَّه بارفروشى ، در ميانهء سالهاى 1275 - 1280 ق ، در بارفروش ( بابل كنونى ) ديده به جهان گشود . ايّام طفوليت را به تحصيل علم سپرى كرد ودر مدرسهء صدر بارفروش « 1 » به كسب دانش ومعرفت پرداخت ، تا آنكه در جوانى به عنوان يكى از برجستهترين ونزديكترين شاگردان آية الحق حاج ملّا محمّداشرفى ( م 1315 ق ) شناخته شد . پس از آن به همراه همدرس خويش ، آقا سيّد عبدالغفّار مازندرانى ( م 1365 ق ) به عتبات هجرت نمود . در نجف اشرف از محضر ميرزا حبيباللَّه رشتى ( م 1312 ق ) ، ميرزا حسين خليلي تهرانى ( م 1326 ق ) ، آخوند ملّا محمّدكاظم خراساني ( م 1329 ق ) ، شيخ عبداللَّه مازندرانى ( م 1330 ق ) وآقا سيّد محمّد كاظم يزدى ( م 1337 ق ) بهره جُست وبه مقام عالي اجتهاد ، دست يافت واز علمايى چون آخوند خراساني وآقا سيّد محمّد كاظم يزدى به اخذ اجازهء اجتهاد مطلق نايل آمد . در اخلاق وعرفان از محضر عارف سترگ ، آخوند ملّاحسينقلى همداني ( م 1311 ق ) مستفيض گشت ودر علوم غريبه ( جَفر وكيميا ) نيز از استادان ويژهاى بهره برد ودر اين علوم مهارت يافت .
ايشان پس از پانزده سال أقامت در نجف ، مقيم كربلا گرديد وافزون بر تدريس فقه وأصول ، امامت حرم مطهّر امام حسين عليه السلام را عهدهدار شد . « 2 » وى در عتبات به
هامش
( 1 ) . بارفروش از عهد صفويه بدين سو ، مركز علمي وديني مازندران بودهاست ومدرسهء صدر أعظم ازمدارس مهمّ علوم ديني در آن روزگار در اين شهر بودهاست .
( 2 ) . شهرت ايشان به « پيشنماز » كه در برخى اسناد آمده ، از همين روست . ( ر . ك : خاتمهء مناهج الرّشادة فيأسرار الشّهادة ، روحاللَّه [ عالمي ] بارفروشى ، چاپ سنگى ، تهران ، 1336 ق ، ص 15 ) .