رجال أحاديث : مؤلف ، گاهى مستقلًا به ضبط كلماتي كه در سلسلهء اسناد روايى بكار رفته واستعمالى غلط دارند همچون تمام يا مصعب - كه بدان اشاره رفت - پرداخته ، ونيز بحث دربارهء ضبط معاذ كه به فتح ميم مشهور است وصحيح ضم ميم مىباشد ، مطالبى كه در اين بخش نقل مىكند واقعاً ديدنى ودر خور توجه است . اين بحث از صفحهء 208 نسخه شروع شده وتا صفحهء 227 ادامه مىيابد .
گاهى نيز مؤلف در ضمن نقل مطالبى ديگر ، به ضبط دقيق كلمات با تفحص كامل مىپردازد . هنگامى كه سخن از هشام بن حكم وفرستادهء يحيى بن خالد پيش مىآيد ، به تتبعي وسيع پرداخته ومىگويد : نام اين رسول وفرستاده سَلْم است آنگونه كه در دو نسخهء مصحح از فهرست ابن نديم موجود است ، نه سلمان كه در كشف الظنون وأخبار الحكماء آمده ، ونه مسلم ، كه در نسخهء مغلوط رجال كشى وبحار الأنوار درج شده ، ونه سالم كه در نسخهاى ديگر از رجال كشى وارد است ، ونه أبو سلم ، چنانچه در فهرست كتاب عصر المأمون ذكر شده .
كاربرد أحاديث :
از نكات بسيار جالب وعميق كتاب ، كاربرد متنوع مؤلف از أحاديث مرويه از پيامبر وائمهء معصومين عليهم السلام از طريق عامه وخاصه است .
مؤلف فقط به نقل أحاديث نمىپردازد ، بلكه پس از نقل هر حديث يا يك گروه از أحاديث ، به تحليل وبررسى آن مىپردازد . بارى حديث را جهت اثبات تاريخ بكار مىبرد وبارى ديگر جهت اثبات اعتقادات ، وگاهى نيز صرف استدلال به آن جهت اثبات وقوعى مطلب وبعنوان شاهد . همچنين جهت تقارن آيات وروايات از أحاديث مرويه ، بسيار كمك گرفته است .
بطور مثال : دربارهء اقدام هارون به قتل امام رضا عليه السلام وجريانات مربوطه چنين پيش مىرود :
ميراث حديث شيعه — صفحة 643
مساهمون: مهدى مهريزى
ص٦٤٣