القاسم جعفر بن قولويه ، عنه طاب ثراه .
وكذلك له إلى الشيخ الصدوق محمّد بن عليّ بن بابويه القمي طرق :
منها : عن الشّيخ المفيد عنه قدس اللَّه أسرارهم جمعياً » « 1 » .
4 - صدر الدين محمّد شيرازي ، معروف به ملاصدرا ( م 1050 ق )
جناب فيض در رساله شرح صدر ، درباره استفاده از أنفاس قدسي وإفادات حكيمانه صدر المتألهين شيرازي آورده است :
« تا آنكه در بلدهء طيبه قم به خدمت صدر أهل عرفان وبدر سپهر ايقان ، صدر الدين محمّد شيرازي - قدّس اللَّه روحه وسرّه - كه در فنون علم باطن يگانه دهر وسرآمد عصر خود بود ، رحل أقامت افكند ، مدّت هشت سال ماند . . وآخر به شرف مصاهرت ايشان سرافراز گرديد . باز چون مشار اليه از قم به شيراز تكليف نمودند وبدانجا أقامت فرمودند ، به مقتضاى « فان أتممت عشراً فمن عندك » « 2 » به شيراز رفته ، قريب به دو سال ديگر در خدمت بابركات ايشان به سر برده واز أنفاس طيبه ايشان بسى استفاده نمود » « 3 » .
مرحوم تنكابني در تذكرة العلماء ( ص 175 ) گفته است : جناب فيض از ملاصدرا اجازه دارد .
5 - دايى فيض ، ضياءالدين ، محمد
در « شرح صدر » آمدهاست : « چندى در خدمت خال بزرگوار خويش كه ممتاز عصر خود بود در كاشان كه وطن اصلى بود ، به تحصيل علوم دينيه ظاهره اشتغال واز تفسير وحديث وفقه وأصول دين وآنچه موقوف عليه آن علوم
هامش
( 1 ) . الوافي ، چاپ أصفهان ، ج 1 ، ص 28 و 29
( 2 ) . سورهء قصص ، آيهء 27
( 3 ) . ده رساله فيض ، ص 61