« فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ * إِنَّا كَفَيْنَاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ » . ( سورهء حجر / 95 - 94 )
« آنچه را مأموريت دارى ، آشكارا بيان كن و از مشركان روى برگردان [ و به آنها اعتنا نكن ] ، ما شر استهزا كنندگان را از تو دفع خواهيم كرد . »
در اين آيه رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) به استقامت و صبر و شكيبايى در برابر استهزاى مشركين مأمور گرديده است . بنابراين ، اين آيه به موضوع جنگ با كفار ارتباطى ندارد كه با آيه « سيف » منسوخ گردد .
و خلاصهء مضمون اين آيه ، اين است كه خداوند پيامبرش را به صبر و استقامت در راه تبليغ اوامر الهى و نشر احكامش دعوت و تشويق مىكند كه در اين راه با دلگرمى بكوشد و به ايذا و استهزاى مشركين توجه ننمايد و اين مفهوم ، ارتباط به جنگ و جهاد ندارد كه پس از نيرو گرفتن مسلمانان و توسعه و عظمت يافتن اسلام و پس از روشن شدن دلائل و براهين حقانيت آن ، در اسلام واجب شده است .
به عبارت ديگر
رسول اكرم ( صلى الله عليه و آله و سلم ) در اوائل بعثت ، مأمور به جهاد نبود و مأمور بود كه با مشركين و دشمنان خويش مدارا كند و ايذا و استهزاى آنان را ناديده بگيرد و در اين مورد بردبارى و تحمل به خرج بدهد ، تنها با زبان نرم و ملايم و با نشان دادن معجزه و شكستن قوانين طبيعت ، نبوت خود را ثابت و مردم را به سوى پروردگار واحد و يگانه دعوت نمايد زيرا در اين دوران كه پيامبر اسلام ( ص ) ، از هيچگونه توان و امكانات جنگى برخوردار نبود ، طبعاً اقدام به جنگ و جهاد و مواجه با شكست قطعى مىگردد ولى آن گاه كه نيرو و قدرت به دست آورد و مسلمانان تعداد افزون و شوكت و نيرويشان قوى شد و وسائل جنگى بيشترى برايشان فراهم گرديد دستور جهاد آمد و مأمور به جنگ با مشركين گرديد و به طورى كه در صفحات پيش
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 621
مساهمون: السيد الخوئي
ص٦٢١