در تمامى فصول و مباحث كتاب اين هدف و حقيقت نمايان است مخصوصاً در بخش « عدم تحريف قرآن » زيرا در اين بخش آمده است كه پيشوايان ما همين قرآن را كه در ميان مسلمانان معمول و متداول است ؛ امضا و تأييد نموده ، در اصول و احكام اسلامى به همين قرآن استناد كردهاند و باز آنان در فرائض و نمازهاى واجب خواندن سورههاى آن را فرض و واجب دانستهاند و از اين طريق صحّت و اصالت آن را تحكيم و تثبيت نمودهاند . مؤلف محترم با آوردن اينگونه مطالب در كتاب خود قسمت مهمى از اختلافات مسلمانان را از ميان برداشته است .
اين بود قسمتى از امتيازات كتاب حاضر كه بهطور خلاصه براى خوانندهء عزيز بازگو گرديد .
و اما عظمت مؤلف
و اما سخن از عظمت و موقعيت مؤلف بهطورى كه مناسب با شخصيت وى و مطابق با واقع گردد ، چون از عهدهء ما بيرون است چه بهتر كه اين قسمت را به عهدهء دانشمند پرمايه و متفكر معروف و نويسند شهير عرب « شيخ محمد جواد مغنيه » محول نماييم و قلم را به دست تواناى وى بسپاريم كه او در شخصيت و عظمت مؤلف عالىقدر كتاب چنين مىنگارد :
« . . . او آفتابى است كه اشعهء روشنگر آن در هر زمان و به هر نقطه پرتوافكنى مىكند . او استاد من و استاد بزرگان علم و دانشمندان نجف است . او همانند محورى است كه علوم اسلامى به دور آن مىچرخد . او كسى است كه حوزهء نجف مرهون زحمات و فعاليتهاى علمى وى مىباشد و بايد هميشه از وى ممنون و سپاسگزار بوده ، از كوششهاى وسيع و دامنهدار او قدردانى نمايد كه اگر او و عدهء معدودى از اهل تحقيق و كاوش نبودند ؛ دوران طلايى حوزهء علميهء نجف سپرى مىگرديد و آفتاب علم و دانش در آن مركز علمى به غروب و افول مىگراييد و از دانشگاه بزرگ نجف به جز يك مشت ظواهر و الفاظ
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 23
مساهمون: السيد الخوئي
ص٢٣