مؤمنين وعدهء غلبه و پيروزى بر دشمن و از بين رفتن كفار را داد . با اينكه مسلمانان در آن روز از نظر تعداد لشكر و وسايل جنگ ، ضعيف و در اقليت بودند ، تا جايىكه در ميان آنان تنها مقداد و زبير بن عوام ، سواره و بقيه همه پياده بودند و در برابر آنان كفار در اكثريت و از نيروى بيشترى برخوردار بودند و بهطورى كه قرآن بيان مىكند ، كفار آنچنان داراى نيرو و قدرت بودند كه مؤمنين از جنگ با آن در ترس و وحشت بهسر مىبردند ولى خداوند در اين آيه اراد خويش را به مسلمانان اطلاع داده است كه او مىخواهد حق را بر باطل پيروز گرداند و به وعدهاش وفا نمود و مسلمانان را براى دشمنان پيروز و كفار را ريشهكن ساخت .
2 - پيشگويى در سرنوشت
« فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ * إِنَّا كَفَيْنَاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ * الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ » . ( سورهء الحجر / 96 - 94 )
« آنچه را كه مأمور هستى ، آشكارا بيان كن و از مشركان روى گردان ! ما [ خطر ] استهزاكنندگان را از تو رفع خواهيم نمود ، همانانى كه به خدا شرك مىورزند و آنان به زودى [ از نتايج اعمالش ] اطلاع خواهند يافت » .
اين آيهء شريفه در مكه ، در اوايل دعوت اسلامى نازل گرديد و بعضى از مفسرين مانند « بزّاز » و « طبرانى » در سبب نزول اين آيه ، از انس به مالك چنين نقل نمودهاند كه روزى رسول خدا ( صلىالله عليه وآله و سلم ) در مكه از كنار عدهاى مىگذشت و آنان پيغمبر ( صلىالله عليه وآله و سلم ) را مسخره و استهزاء مىنمودند و چنين مىگفتند كه : « اين همان است كه خيال مىكند پيامبر است و جبرئيل همراه اوست » . در اين هنگام اين آيهء شريفه نازل گرديد و پيروزى رسول خدا ( صلىالله عليه وآله و سلم ) و كمكهاى غيبى را كه شامل حال وى خواهد گرديد ، نويد داد ، خذلان و شكست سركشان را كه پيامبر را استهزاء و مسخره مىكردند ، اعلان نمود .
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 123
مساهمون: السيد الخوئي
ص١٢٣