نتيجه
اين است كه قانون قرآن و تعاليم اسلام ، تمامى مصالح فردى و اجتماعى را درنظر گرفته است و قوانين را تشريع و تنظيم نموده است كه مىتواند پاسخگوى تمام نيازمندىهاى مختلف جوامع بشرى بوده ، برتمام جنبههاى دنيوى و زندگى مادى انسانها نظارت كند و تمام جنبههاى معنوى و اخروى را نيز تأمين نمايد .
آيا با اين حال در نبوت و پيامبرى كسى كه اين همه قوانين متعالى و مترقى را آورده است ، جاى شك و ترديد باقى مىماند ؟ ! آن هم با توجه به اين نكته كه : پيامبر اسلام ( صلى الله عليه و آله و سلم ) در ميان يك مشت مردم وحشى و نادان به دنيا
آمده و در ميان مردمى نشو و نما نموده است كه كوچكترين ارتباط و آشنايى با اينگونه تعاليم عالى آسمانى نداشتهاند و اين تعاليم از افق فكر آنان برتر و از سطح تصورشان بالاتر بود .
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 119
مساهمون: السيد الخوئي
ص١١٩