الست لها و لكن عليكم محمد صلى اللّه عليه فاوتى فاقول انالها فانطلق فاستاذن على ربى تبارك و تعالى فيوذن لى عليه و اقوم بين يديه و يلهمنى بمحامد لا اقدر على شرحها الان فاحمده بتلك المحامد ثم اختر ساجد فقال لى يا محمد ارفع راسك و قل تستمع و سل تعطه فاشفع تشفع فاقول يا رب امتى امتى قال فيقال انطلق فمن كان فى قلبه إما برة او ما قال مثقال شعيرة من الايمان فاخرجه منها . فانطلق ثم اعوذ فاحمده بتلك المحامد و أخر ساجدا قال فيقال لى يا محمد ارفع راسك و قل يسمع و سل تعطه و اشفع تشفع قال فاقول يا رب امتى امتى فيقال انطلق فمن كان فى قلبه مثقال حبة من خردل من الايمان فاخرجه منها . قال فانطلق فافعل ثم اعوذ فاحمده تعالى بتلك المحامد ثم أخر ساجدا فيقال لى يا محمد ارفع راسك و قل يسمع و سل تعطه و اشفع تشفع فاقول
bI
9
I
يا رب امتى امتى فيقال انطلق فمن كان فى قلبه أدنى أدنى أدنى من مثقال حبة من خردل من الايمان فاخرجه من النار ثلث مرات فانطلق و افعل .
( 1 ) از معبد بن هلال الزمانى رحمه اللّه روايت كردهاند كه او گفت برفتيم به انس بن مالك و با ما ثابت بنانى بود از براى اين حديث و ثابت دستورى خواست تا در پيش انس رود و در رفتيم در پيش انس و ثابت را بر تخت خويش نشاند يا بر جامهء خواب خويش گفت من اصحاب خويش را گفتم : انس را از هيچ چيز مپرسيد الا از اين حديث . پس او را گفتيم يا ابا حمزه ، برادران تو از اهل بصره آمدهاند و از تو مىپرسند اين حديث كه رسول عليه السلام از براى شفاعت گفته است . انس گفت نعم . حدثنا محمد صلى اللّه عليه الحديث . ( 2 ) گفت چون روز قيامت باشد و مردم همه به هم برمىآيند - پس پيش آدم روند و گويند : يا آدم ، شفاعت كن از بهر فرزندان . آدم گويد : من شفاعت نتوانم كرد ، شما پيش ابراهيم رويد كه او خليل خدا است . پس به ابراهيم آيند . ابراهيم گويد :
من شفاعت نتوانم كرد ، و لكن شما به موسى رويد كه او كليم خدا است . پس به موسى روند ، گويد : من شفاعت نتوانم كرد ، و لكن