است كه پس از من هيچ پيغمبرى نيست و تو ذمت من از دين برى كنى و بر سنت من با كفار حرب كنى و تو در آخرت با من باشى و تو بر حوض كوثر خليفت من باشى و تو اول كسى باشى كه ترا با من جامه پوشانند چون از گور برآئيم ، و تو اول كسى اى كه در بهشت روى از امت من ، و شيعت و ياران تو بر منبرهاى نور باشند روز قيامت رويهاى ايشان سپيد و نورانى ، من شفاعت خواه ايشان باشم و همسايگان من باشند ، و حرب تو حرب من است و صلح تو صلح من است ، و سر تو سر من است و آشكار تو آشكار من است سر دل تو همچون سر دل من است و فرزندان تو فرزندان منند .
تو وعدههاى من روا كنى و حق با تو است و هيچ كس از امت به عدل تو نيست و حق با تو است و بر زبان تو است و در دل تو است و در چشم تو است ، و ايمان آميخته است با گوشت و خون تو همچنان كه آميخته است با گوشت و خون من ، و هيچ دشمنى از آن تو در حوض كوثر نيايد و هيچ دوستدارى از آن تو از حوض غايب نباشد . چون امير المؤمنين على اين كلمات بشنيد سر بر سجده نهاد و گفت : شكر خداى را كه نعمت كرد بر من به اسلام و مرا قرآن بياموخت و مرا دوست گردانيد مر مهترين خلايق را و خاتم پيغمبران و سيد مرسلان . اين احسان و تفضيل از خداى تعالى است .
و قال بعضهم سمعت النبى صلى الله عليه يقول الصديقون ثلث خربيل مؤمن آل فرعون و حبيب النجار مؤمن آل ياسين و على بن ابى طالب مؤمن آل محمد و افضل الثلث و اكرمهم على اللّه على بن ابى طالب .
رسول عليه السلام گفت : صديقان سه كساند : خربيل مؤمن آل فرعون و حبيب نجار مؤمن آل ياسين و على بن ابى طالب مؤمن آل محمد ، فاضلتر هر سه
a
4
oI
و گرامىتر بر خداى تعالى على بن ابى طالب است .
و عن الحكم عن على بن ابى طالب قال لا تفضلونى على ابى بكر و عمر الا و من فضلنى عليها فقد افترى و اللّه لأجلدنه .
( 1 ) روايت است از امير المؤمنين على بن ابى طالب كه