اهل تسنّن كه از آشفتگى به دور بودهاند ، نقل كردهام و به راه كسانى رفتهام كه از قوانين نقل حديث ، منحرف نشدهاند ؛ احاديثى كه خود نشان دهندهء راستى آن اخبار است و روايات مسندى كه پديدهء ناراست جعل در آنها راه نيافته است .
وى در جايى ديگر مىنويسد : هدف از اين باب و زمينه سازى و يادكرد اين قواعد آن است كه كسى در مقام ردّ اخبار اين كتاب برنيايد ؛ چرا كه بخش اعظم آنها در كتابهاى صحيح و سنن آمده است و آنچه نقل شده بر گرفته از احاديثى است كه نيكان در كتب سنن ، به ميراث نهادهاند .
همچنين مىگويد : بدان كه اين كتابم - به خواست خدا - از احاديث ساختگى شيعه و سنّى ، تهى بوده ، با تكيه بر آثار هر دو گروه تشيّع و تسنّن ، به زيور راستى پويى و حق جويى ، آراسته است .
26 . روايت ملك العلماء هندى
شهابالدين بن عمر زاولى دولت آبادى ، ملقّب به ملك العلماء نيز حديث تشبيه را روايت كرده است . وى مىگويد :
« بدان كه احاديث مناقب على - كرّم اللَّه وجهه - از احاديث صحيح است ؛ ليكن احتجاج شيعه بدانها [ در اثبات امامت او ] نادرست است . مثلًا شيعيان به حديث طير - كه تمامش را در جلوهء يازدهم از هدايت نهم ، ياد كردهايم - احتجاج مىكنند ؛ به سخن رسول خدا صلى الله عليه و آله كه فرموده است : « هر كه مىخواهد دانش آدم را و . . . » استناد مىكنند ؛ و همچنين آياتى را دليل باور خود قرار مىدهند .
آنان مىگويند : خداى متعال و پيامبرش صلى الله عليه و آله على را همسنگ پيامبران قرار دادهاند و همگان در برترى انبيا از اصحاب ، همداستاناند و آن كه با برترينها برابر است ، از ديگران برتر است . امّا اهل سنّت پاسخ مىدهند : سخن نبىّ اكرم صلى الله عليه و آله ( در اين حديث ) تشبيه محض است كه همان برقرارى پيوند ميان ريشه و شاخه ، به سبب اشتراكشان در حقيقت واحد است و هرگز به برابرى ، دلالت نمىكند . »
وى پس از اين سخنان ، اين حديث شريف را بدين عبارت ياد مىكند : حضرت