اول : آنكه تنها بر ذات دلالت مىكند و آن را لفظ اللَّه است زيرا ذات موصوف به جميع كمالات دلالت مىكند .
دوم : آنكه بر ذات به اضافه و نسبتى دلالت مىكند مثل قادر كه به اضافه و نسبت به مقدورى كه قدرت به وى تعلق گرفته دلالت مىكند .
سوم : آنكه دلالت بر ذات به اعتبار سلب غير از وى مىكند مثل واحد كه به اعتبار سلب نظير و شريك دلالت بر ذات مىكند و نيز نظاير آن .
چهارم : به اعتبار هر دو - اضافه و سلب - با همديگر دلالت بر ذات دارند مثل حى زيرا معناى آن مدرك فعالى است كه فاسدشدنى نيست چنان كه نظير آن چنين است .
مجمع البيان گويى مأخوذ از كلمات شيخ در الهيات شفاست حمد خداى سبحان را كه توفيق داد تا تعليقات بر اين كتاب شريف در صبح پنجشنبه 19 ذى القعده / 1415 به اتمام رسد .
عدة الداعي ونجاح الساعي (آداب راز ونياز به درگاه بى نياز) (فارسى) — صفحة 368
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٣٦٨