« خير الراحمين » يعنى زياد رحمت مىكند .
95 - الديّان :
و وى كسى است كه به بندگان پاداش و جزاى اعمال را مىدهد و الدّين به معناى جزاست گفته مىشود : « كما تدين تدان » يعنى همان طورى كه جزاء و پاداش مىدهى به تو پاداش مىدهند .
« كما يدين الفتى يوما يدان به » « من يزرع الثّوم لا يقلعه ريحانا » هرطور كه جوانمرد جزا مىدهد به او جزا دهند .
هر كس سير بكارد از آن ريحان برداشت نمىكند .
96 - الشكور :
آنى است كه طاعت كم را شكر مىگويد و به او ثواب بسيارى مىدهد و نعمتهاى بزرگ و فراوان مىدهد و به كم شكر قناعت مىكند ، خداى تعالى فرمود :
إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ
« 1 » پروردگار ما غفور شكور است . و چون شكر در لغت به معناى اعتراف به احسان است و خداى سبحان به بندگان نيكويى مىنمايد و به ايشان نعمت مىدهد ولى خداى سبحان چون مطيع را به خاطر طاعتش جزا فراوان مىدهد به همين خاطر پاداش به ايشان را مجازا شكرگزارى نسبت به بندگان ناميد ، چنان كه به مكافات و پاداش شكر گفتند .
97 - العظيم :
يعنى داراى عظمت و جلال ، اين اسم غالبا به كسى كه داراى شان و جلالت قدر است گفته مىشود .
98 - اللطيف :
يعنى كسى كه به بندگان خود نيكى مىكند و از راهى كه نمىدانند به ايشان لطف مىكنند يعنى نرمى و مدارا مىنمايد و لطف يعنى خوبى كردن و كرامت دادن و فلانى لطيف به مردم است يعنى به ايشان نيكى مىكند و به ايشان لطف مىنمايد و گاهى لطيف را به معناى لطف در تدبير و فعل مىگيرند ، مىگويند : فلانى صنعتگرى لطيف الكف است ( يعنى چيره است ) در صورتى كه وى در امر صنعت حاذق و ماهر باشد و در خبر در معناى لطيف آمده كه : او خالق مخلوقات لطيف ( ظريف ) است چنان كه به عظيم ناميده شده است ، زيرا خالق
هامش
( 1 ) . 35 / فاطر ، 34 .