« و عيسى و ابراهيم الّذى وفّى إله ابراهيم و اسماعيل و اسحق و يعقوب و الاسباط لا إله الّا انت » .
و عيسى و ابراهيم كه وفاى به عهد نمود خداى ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط خدايى جز تو نيست .
« سبحانك مع ما عددت من آياتك و بعظمتك و بما سألك به النبيّون و بأنّك ربّ النّاس » خدايا منزّهى با نشانههايى كه شمردى و به عظمت تو و به آنچه انبياء از تو خواستند و اينكه تو پروردگار عالميانى .
« كنت قبل كلّ شىء و انت بعد كلّ شيء أسألك بكلماتك الّتى تمسك السّماء ان تقع على الارض » قبل از همه اشيا بودى و بعد از همه اشيا هستى خدايا تو را به حق كلماتى كه آسمانها را نگه مىدارد و نمىگذارد كه بر زمين فرود آيد الّا باذنك و بكلماتك الّتى تحيى بها الموتى ان تجير عبدك فلانا من شرّ ما ينزل من السّماء جز به اذن تو و به اسمايى كه اموات را با آن زنده مىكنى اينكه بندهات فلانى را از شر آنچه را از آسمان فرود مىآيد و آنچه به سوى آن « و ما يعرج فيها و ما يخرج من الارض و ما يلج فيها و السّلام على المرسلين و الحمد للَّه ربّ العالمين » بالا مىرود و آنچه از زمين بيرون مىآيد و در وى داخل مىشود پناه دهى و درود بر پيامبران و حمد براى پروردگار عالميان باد ! روايت چهارم : محمد بن يعقوب به حديثى مرفوع حديث كرد . رسول خدا ( ص ) در بعضى از غزوههايش كه وقتى از اذيت كك به او شكايت بردند فرمود : وقتى خواستيد به بستر خواب
عدة الداعي ونجاح الساعي (آداب راز ونياز به درگاه بى نياز) (فارسى) — صفحة 235
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٢٣٥