تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عدة الداعي ونجاح الساعي (آداب راز ونياز به درگاه بى نياز) (فارسى) — صفحة 145

مساهمون:

ص١٤٥
عيسى ( ع ) فرموده است : اى عيسى ! براى من گريه كن و قلب خاشع بياور ! و بر قبور اموات بايست و ايشان را با صداى بلند بخوان ! شايد موعظه خودت را از ايشان بگيرى و بگو : من به زودى به ايشان ملحق مىشوم ، از چشمانت برايم اشك فرو بريز و قلبت را برايم خاشع گردان ! اى عيسى ! در حالت‌هاى سخت به من استغاثه كن ! زيرا من انسانهاى افتاده را كمك مىكنم و اجابت مضطرين مىنمايم و من ارحم الراحمينم . و از جمله چيزهايى كه خداى تعالى به موسى وحى كرد اينكه : اى موسى ! وقتى كه مرا مىخوانى ترسان و دلسوخته و هراسان باش و صورتت را بر خاك بمال ! و با بهترين عضوت مرا سجده نما ! و در حالت ايستاده در پيشگاهم دعا بخوان و با قلب خاشع و ترسان با من مناجات كن و تا عمر دارى تورات را زنده نگه دار و محامد من را به نادانان بياموز و نعمت‌هاى مرا به ايشان ياد آورى نما ! و به ايشان بگو : در گمراهى خود باقى نمانند ، زيرا گرفتن و عذاب من دردناك و سخت است . اى موسى ! در دنيا آرزويت را طولانى مگردان ! زيرا قلبت سخت مىشود و كسى كه قلبش سخت باشد ، از من دور است و قلب خود را با ترس بميران ! كهنه جامه و زنده دل باش ! بر زمينيها مخفى و بر آسمانيها معروف باش ! در خانه بنشين ! و شب زنده دار باش ! در پيشگاه من دعاى صابران را بخوان ! و بسان فرارى از دشمن از كثرت گناهان فرياد بزن ! و براى آن از من كمك بخواه ! من يار و ياور خوبى هستم . و از آن حضرت روايت شد كه خدا فرمود : اى موسى ! مرا حرز خودت قرار بده و گنج اعمال صالح باقى خودت را نزد من به وديعت بگذار ! دليل چهارم : در دعا خصوصيات و فضائلى ( 49 ) هست كه در طاعت غير دعا نيست و روايت شده كه بين بهشت و جهنم گردنه‌اى است كه جز گريه‌كنندگان از ترس خدا ، از آن عبور نمىكنند . از پيامبر صلى الله نقل شده است كه پروردگار تبارك و تعالى به من خبر داد و فرمود : قسم به عزت و جلالم ! كه عابدان به ثواب گريه‌كنندگان نمىرسند ، براى ايشان در جايگاه بلند قصرى بنا كنم كه كسى با ايشان شريك نباشد . از جمله وصيت‌هايى كه به موسى شده اين است كه : مادامى كه در دنيا هستى بر خودت گريه كن ! و از هلاكت بپرهيز ! و زينت زندگى دنيا و زيباييهاى آن تو را فريب ندهد . خداى تعالى به عيسى ( ع ) وحى فرمود اى عيسى ! فرزند باكره بتول ! بر خودت گريه كن ! بسان گريه كسى كه با خانواده‌اش وداع مىكند و با دنيا دشمنى مىكند و آن را براى اهل دنيا وامىگذارد و علاقه‌اش به آن چيزى است كه در نزد خدايش باشد . و از امير المؤمنين ( ع ) روايت شده است كه وقتى خداى