چيزى سنگينتر از درود بر محمد و آلش نيست ، عمل مرد در كفهاى از ميزان گذاشته مىشود و ميزان سبك مىباشد سپس صلوات بر محمد و آل او را در ميزانش مىگذارند ميزان سنگين مىشود . هشام بن سالم از امام صادق عليه السلام روايت كرد كه فرمود : پيوسته دعا محجوب مىگردد تا آنكه صلوات بر محمد و آل محمد فرستاده شود . و از آن حضرت منقول است : هر كس دعا كند و پيامبر ( ص ) را ذكر نكند دعا بر سر او پرواز مىكند ، وقتى كه پيامبر ( ص ) را ياد كند دعا بالا مىرود و از آن حضرت ( ع ) روايت شده است كه فرمود : هر كس به خدا حاجتى دارد ، با درود بر محمد و آلش شروع كند پس از خدا حاجتش را بخواهد سپس با درود بر محمد و آلش ختم كند ، زيرا خداى عز و جل كريمتر از آن است كه دو طرف دعا را قبول كند ولى وسط آن را قبول نكند زيرا صلوات بر محمد و آل محمد رد نمىشود . ( 48 )
امر دهم : گريه در حال دعا
و اين بهترين آداب و اوج حال دعاست : اولا به اين خاطر كه گريه دلالت بر رقّت قلب دارد كه دليل بر اخلاص است و با اخلاص دعا اجابت مىگردد . امام صادق عليه السلام فرمود : وقتى لرزان شدى و گريستى و قلبت هراسان شد پس آن حالت را درياب و حال دعاى مقرون به اجابت به تو نزديك شده است . دوم و دليل ديگر آنكه : خشگى چشم از قساوت قلب است چنان كه در اين مورد روايت وارد شده است و اين ، خبر از دورى از خداى سبحان مىدهد و از جمله چيزهايى كه خداى تعالى به موسى وحى كرد اين است كه : اى موسى ! اميدت را در دنيا طولانى نساز ! زيرا قلب تو سخت مىگردد و كسى كه سنگدل باشد ، از من دور است . و دعاى سنگدل مردود است زيرا آن حضرت فرمود و خدا دعايى كه با سنگدلى توأم باشد قبول نمىكند و در ثانى گريه دليل بر اين است كه شخص انقطاع به خداى تعالى پيدا كرده و خشوع وى زياد گرديده است . رسول خدا ( ص ) فرمود : وقتى خدا بندهاى را دوست داشته باشد در قلبش نوحهگرى از غم مىگذارد ، زيرا خداى تعالى هر قلب حزين را دوست دارد ، و خداى تعالى كسى را كه از ترس خدا گريسته باشد داخل آتش نمىسازد مگر آنكه شير به پستان باز گردد ( يعنى به فرض محال ) و غبار مجاهد در راه خدا و دود آتش جهنم در دماغ مؤمن با هم جمع نمىشود .
وقتى خدا از بندهاى بدش بيايد نىلبكى از خنده در قلبش مىگذارد تا آنكه قلب را بميراند و خداى تعالى خوشحالان را دوست ندارد .
سوم آنكه : گريه موافق با سفارش پروردگار به انبيا است در آنجايى كه خداى تعالى به