تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عدة الداعي ونجاح الساعي (آداب راز ونياز به درگاه بى نياز) (فارسى) — صفحة 143

مساهمون:

ص١٤٣

زليخا و يوسف

محمد بن على بابويه با وسايط به امام صادق نقل كرد كه آن حضرت فرمود : زليخا اجازه حضور در نزد يوسف خواست . به او گفتند : ما دوست نداريم كه تو را به پيش او ببريم به خاطر آن بديهايى كه تو به او روا داشتى . زليخا گفت : من از كسى كه از خدا مىترسد نمىترسم . وقتى زليخا وارد شد ، حضرت يوسف ( ع ) فرمود : اى زليخا چرا رنگ و روى تو را دگرگون مىبينم . عرضه داشت : حمد خداى را كه پادشاهان را به معصيت ، بنده ساخت و بندگان را به طاعت ، پادشاه كرد يوسف به او فرمود : علت آن كارهاى تو با من چه بود ؟ عرضه داشت به خاطر زيباييت اى يوسف ، فرمود : چه مىكردى اگر در زمان پيامبر آخر الزمان مىبودى و او را مىديدى كه نامش محمد ( ص ) است كه از من زيباتر و نيكوخلق‌تر و بخشنده‌تر مىباشد . عرضه داشت : راست مىگويى ! يوسف فرمود : چگونه فهميدى كه من راست مىگويم گفت : چون وقتى كه نام او را بردى محبت او در قلب من جاى گرفت . خداى تعالى به يوسف وحى فرمود كه زليخا راست گفت ، من هم به خاطر دوستى او با محمد و آلش او را دوست دارم آنگاه خداى تعالى به يوسف امر كرد كه او را تزويج كن ! جابر از ابا عبد الله ( ع ) روايت كرد كه فرمود فرشته‌اى از فرشتگان خدا ، از خدا خواست كه هر چه را بندگان مىگويند بشنود . خداى تعالى درخواست او را اجابت كرد و اين فرشته تا روز قيامت مىايستد و هيچ مؤمنى نيست كه مىگويد : « صلّ على محمد و آل محمد » جز آنكه آن فرشته مىگويد : « و عليك السلام » . سپس فرشته مىگويد اى رسول خدا ( ص ) ! فلانى به تو سلام مىرساند . رسول خدا ( ص ) مىفرمايد : و « عليه السلام » امير المؤمنين ( ع ) فرمود : به چهار شخص شنوايى داده شده است : پيامبر ( ص ) و بهشت و آتش و حور العين . وقتى بنده نمازش را تمام كرد پس بر پيامبر درود فرستد و از خدا بهشت را بخواهد و به خدا از آتش پناه برد و از او بخواهد كه حور العين را به او تزويج كند ، زيرا هر كس بر پيامبر ( ص ) درود بفرستد ، دعاى او بالا برده مىشود ، و هر كس از خدا بهشت را بخواهد ، بهشت مىگويد : خدايا خواست بنده‌ات را بده در آنچه خواست و هر كس به خدا از آتش جهنم پناه برد ، جهنم گويد : خدايا بنده را از آتش جهنم نجات بده ! و هر كس از خدا حور العين بخواهد ايشان مىگويند : خدايا به بنده‌ات آنچه را كه خواست عطا كن ! محمد بن مسلم از امام باقر و يا امام صادق عليهما السلام روايت كرد كه فرمود : در ميزان ( 47 )