ترجمه احاديث و روايات و اقوال منقول در بديع القرآن
باب يازدهم ؛ حسن تضمين :
ص 153 « إنّ هذا . . . » ص 53 متن
همانا اين ( مقصود قرآن است ) و آنچه موسى آورده از يك مشكات « 1 » است .
باب چهاردهم ؛ تشبيه :
ص 158 « لحرمة رجل . . . » ص 59 متن
همانا احترام مرد مؤمن نزد خداوند از آنچه خورشيد بر آن طلوع كرده والاتر است .
باب هفدهم ؛ صحّت اقسام :
ص 168 « ليس لك . . . » ص 72 متن
مر تو را از دارائيت نيست جز آنچه خوردى و مصرفش كردى يا پوشيدى و كهنهاش ساختى و يا آن را صدقه دادى و بخشش خود را به انجام رساندى .
ص 168 « كفانى عزّا . . . » ص 72 متن .
( پروردگارا ! ) مرا همين عزّت بس است كه تو پروردگارم باشى ، و مرا همين سرافرازى بس كه بندهات باشم ، تو برايم چنانى كه دوست دارم پس مرا براى آنچه دوست دارى موفّق گردان .
ص 168 « المرء مخبوء » ص 72 متن .
آدمى زير زبانش نهفته است .
ص 168 « تكلّموا تعرفوا » ص 72 متن .
سخن گوييد تا شناخته شويد .
ص 168 « ما ضاع امرؤ . . . » ص 72 متن .
از بين نرفت مردى كه قدر خويش را شناخت .
ص 168 « أنعم على من . . . » ص 72 متن .
هامش
( 1 ) - مشكات كه در كتابت عربى مشكاة يا مشكوة نوشته مىشود عبارت از جايى [ محفظهاى ] است كه در آن چراغ نهند .
ر ك : فرهنگ معين حرف ميم .