آيه شاهد باب سى و هشتم : استخدام
ص 196 س 16
« لِكُلِّ . . .
وَ يُثْبِتُ »
سورة الرّعد ؛ 13 ، آيات 38 - 39
هر مهلت معيّنى را نوشتهاى است خدا آنچه خواهد از آن محو مىكند ( و آنچه خواهد ) ثبت مىكند « 1 » .
ص 196 س 18
« حَتَّى يَبْلُغَ . . .
أَجَلَهُ »
« 2 » سورة البقرة ؛ 2 ، آيه 235
آيات شاهد باب سى و نهم : تغاير
ص 197 س 11
« قالَ . . .
كافِرُونَ »
سورة الاعراف ؛ 7 ، آيات 75 - 76
سران قوم او ( صالح ) كه گردنكشى كردند به كسانى كه ضعيف گرفته شدند ؛ به كسانى از ايشان كه ايمان آوردند گفتند : آيا مىدانيد صالح از سوى پروردگارش فرستاده شده است ، گفتند : بدرستى كه ما به آنچه وى بدان مبعوث شده ايماندارندگانيم . و كسانى كه گردنكشى كردند گفتند ما به آنچه شما بدان ايمان آورديد كافرانيم .
ص 197 س 16
« ما سَمِعْنا . . .
الْأَوَّلِينَ »
سورة المؤمنون ؛ 23 ، آيه 24
( بزرگان قوم نوح گفتند ) ما چنين مطلبى ( دعوت به توحيد ) را از پدران گذشتهمان نشنيديم .
ص 197 س 19
« وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا قالُوا قَدْ سَمِعْنا لَوْ نَشاءُ لَقُلْنا مِثْلَ هذا »
سورة الانفال ؛ 8 ، آيه 31
و هرگاه آيههاى ما برايشان خوانده شود گويند : بتحقيق شنيديم اگر خواهيم مثل اين ، گوييم . . .
ص 198 س 5
« قُلْ تَعالَوْا أَتْلُ ما حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ مِنْ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَ إِيَّاهُمْ »
سورة الانعام ؛ 6 ، آيه 151
بگو ( اى پيامبر ) بياييد تا برايتان آنچه خدا بر شما حرام كرده برخوانم ؛ ( و آن ) اينكه براى او شريكى نياوريد ، و به پدر و مادر نيكى كنيد « 3 » ، و فرزندانتان را به سبب فقر مكشيد ما شما و ايشان را
هامش
( 1 ) - محو و اثبات را مفسّران وجود متعدّدى آوردهاند ؛ از جمله : 1 ) محو منسوخ و اثبات ناسخ ، 2 ) محو اعمال مباح و ثبت طاعات و معاصى 3 ) محو گناهان مؤمنان از روى تفضّل و ثبت گناهان كسانى كه به مقتضاى عدل كيفر داده مىشوند 4 ) محو و اثبات همه امور را شامل است . ر ك : مجمع البيان ج 6 ص 298 و الكشّاف ج 2 ص 363 .
( 2 ) - براى ترجمه آن ر ك : ص 403 .
( 3 ) - در عطف« بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً »بر« أَلَّا تُشْرِكُوا »با وجودى كه معطوف مأمور به و معطوفعليه منهىّ عنه است وجوهى گفته شده از جمله 1 - اينكه جمله« ما حَرَّمَ رَبُّكُمْ »متضمّن معناى « ما وصّاكم » است ؛ و بنابراين وصيّت وجه مشترك منهىّ عنه و مأمور به است . و همين نظر صاحب بديع القرآن است . 2 - جمله« بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً »متضمّن نهى از ضدّ آن است ، و به اعتبار معناى ضدّ ،