آيات شاهد باب سى و يكم : ترديد
ص 289 س 10
« وَ إِذا جاءَتْهُمْ آيَةٌ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتى مِثْلَ ما أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ »
سورة الانعام ؛ 6 ، آيه 124
و هرگاه ايشان را آيتى آيد گويند : ايمان نمىآوريم مگر اينكه آنچه به پيامبران خدا داده شده ، به ما داده شود ، خدا به محلى كه رسالتهاى خود را مىنهد داناتر است !
ص 190 س 1
« وَعْدَ اللَّهِ لا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ يَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ »
سورة الرّوم ؛ 30 ، آيات 6 - 7
خدا وعده يارى داد وعدهاى ، و خدا از وعدهاش تخلّف نمىكند ، و ليكن بيشتر مردم نمىدانند .
ظاهرى از زندگى دنيا را مىدانند و ايشان از آخرت بىخبرند .
ص 190 س 2
« لَمَسْجِدٌ . . .
أَنْ يَتَطَهَّرُوا »
سورة التوبة ؛ 9 ، آيه 108
هرآينه مسجدى كه از نخستين روز بر اساس پرهيزگارى ساخته شد سزاوارتر است كه در آن ( به عبادت ) بايستى ، در آن مردانى هستند كه دوست دارند به پاكى آراسته شوند . . .
ص 190 س 7
« وَ مَنْ . . .
مِنْهُمْ »
سورة المائدة ؛ 5 ، آيه 51
و كسى از شما كه با ايشان ( يهود و نصارا ) دوستى ورزد ، از ايشان است .
آيات شاهد باب سى و دوم : تعطّف
ص 190 س 15
« قُلْ . . .
مُتَرَبِّصُونَ »
سورة التوبة ؛ 9 ، آيه 52
بگو : آيا براى ما جز يكى از دو نيكوترين ( خصلت يا عاقبت ) را چشم مىداريد ، و ما براى شما چشم مىداريم كه از خدا ، از جانب خودش يا به دست ما عذابى به شما برسد ، پس منتظر باشيد ما با شما انتظار مىكشيم .
ص 191 س 2
« فَإِنْ كانَ . . .
مِنَ الْمُؤْمِنِينَ »
سورة النّساء ؛ 4 ، آيه 141
پس اگر شما را پيروزيى از جانب خدا باشد ( كسانى كه در كار شما مترصّدند ) گويند : آيا ما با شما نبوديم ، و اگر كافران را بهرهاى باشد گويند : آيا بر شما استيلا نيافتيم ، و شما را از مؤمنان محفوظ نداشتيم .
ص 191 س 12
« وَ أَوْفُوا . . .
بِعَهْدِكُمْ »
سورة البقرة ؛ 2 ، آيه 40
به پيمانم ( ايمان به پيامبر و اطاعت دستورهاى خدا ) وفا كنيد تا به پيمانتان ( پاداش بر ايمان ) وفا كنم .