آيات شاهد باب سى و پنجم : تسميط
ص 194 س 15
« وَ رَبُّكَ . . .
زَبُوراً »
سورة الاسراء ؛ 17 ، آيه 55
پروردگارت به هركه در آسمانها و زمين هست داناتر است و هرآينه بتحقيق برخى از پيامبران را بر برخى ديگر برترى بخشيديم و داود را زبور داديم .
آيات شاهد باب سى و ششم : توريه
ص 195 س 3
« قالُوا . . .
الْقَدِيمِ »
سورة يوسف ؛ 12 ، آيه 96
( فرزندان يعقوب ) گفتند : به خدا سوگند تو ( از فرط علاقه به يوسف ) در گمراهى ديرينه خود هستى .
ص 195 س 7
« فَالْيَوْمَ . . .
آيَةً »
سورة يونس ؛ 10 ، آيه 92
پس امروز تو را با زرهات ( يا جسدت ) نجات مىدهيم تا براى كسى كه بعد از تو است نشانى ( عبرتى ) باشى .
ص 195 س 14
« وَ لَئِنْ . . .
بَعْضٍ »
سورة البقرة ؛ 2 ، آيه 145
و هرآينه اگر براى كسانى كه به ايشان كتاب داده شده هر برهانى بياورى قبلهات را پيروى نمىكنند ، و تو پيروىكننده قبلهاشان نيستى ، و برخى از ايشان قبله برخى ديگر را پيروى نمىكنند .
ص 195 س 17
« وَ كَذلِكَ . . .
وَسَطاً »
سورة البقرة ؛ 2 ، آيه 143
( چنانكه شما را به راه راست هدايت كرديم ) شما را امّتى معتدل قرار داديم .
آيات شاهد باب سى و هفتم : ترشيح
ص 196 س 4
« وَ قالَ لِلَّذِي ظَنَّ أَنَّهُ ناجٍ مِنْهُمَا اذْكُرْنِي عِنْدَ رَبِّكَ فَأَنْساهُ الشَّيْطانُ ذِكْرَ رَبِّهِ »
سورة يوسف ؛ 12 ، آيه 42
و يوسف به يكى از آن دو تن كه پنداشت نجاتيابنده است گفت : مرا نزد خداوندت ياد كن ، پس شيطان از ياد او ( يوسف ) ياد پروردگارش را برد « 1 » .
هامش
( 1 ) - اين ترجمه براساس اين است كه مقصود از « ربّ » در عبارت « ذكر ربّه » خدا باشد ، و ممكن است مقصود از آن عزيز مصر باشد ، در اين صورت ترجمه چنين مىشود : از ياد او ( زندانيى كه ساقى عزيز مصر شد ) برد كه ( يوسف را ) نزد خداوندش ( عزيز مصر ) ياد كند ؛ ر ك : مجمع البيان ج 5 ، ص 335 .