22491 الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : إنّما جُعِلَتِ التَّقيَّةُ لِيُحقَنَ بِها الدَّمُ ، فإذا بَلَغَتِ التَّقيَّةُ الدّمَ فلا تَقيَّةَ . وايمُ اللَّهِ ، لَو دُعِيتُم لِتَنصُرونا لَقُلتُم :
لا نَفعَلُ ، إنّما نَتَّقي ، ولَكانَتِ التَّقيَّةُ أحَبَّ إلَيكُم مِن آبائكُم وامَّهاتِكُم ، ولَو قَد قامَ القائمُ ما احتاجَ إلى مُساءلَتِكُم عَن ذلكَ ، ولَأقامَ في كَثيرٍ مِنكُم مِن أهلِ النِّفاقِ حَدَّ اللَّهِ . « 1 »
( انظر ) التقيّة : باب : 4117 حديث 22488 ، 22489 .
الإمامة العامّة : باب 173 ، 174 .
البدعة : باب 338 .
وسائل الشيعة : 11 / 483 باب 31 .
شرح
22491 امام صادق عليه السلام : تقيّه در حقيقت براي جلوگيرى از ريختن خونها قرار داده شده است . پسهرگاه تقيّه منجر به ريخته شدن خون شود ، ديگر تقيّه نباشد . به خدا سوگند كه اگر شما رادعوت كنند كه ما را يارى دهيد قطعاً خواهيد گفت ما اين كار را نمىكنيم بلكه تقيّه مىكنيم وتقيّه را از پدر ومادرتان دوستتر خواهيد داشت وزماني كه قائم قيام كند ، نيازى ندارد كه دراين باره از شما سؤال كند ودربارهء بسيارى از منافقان شماحدّ خدا را جارى خواهد ساخت .
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة : 11 / 483 / 2 .