تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميزان الحكمة — صفحة 40

مساهمون:

ص٤٠
ومَوَّلُونا ، وقَد أبَوا إلّاخِلافَهُ . « 1 » ( انظر ) بحار الأنوار : 15 / 174 باب 2 . الطبقات الكبرى : 1 / 360 . أنيس الأعلام : 5 / 48 - 186 .

3763 . شهادَةُ عُلَماءِ أهلِ الكِتابِ

الكتاب :
« أَ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَماءُ بَنِي إِسْرائِيلَ » .
« 2 »
« وَإِذا سَمِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنَّا فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ * وَما لَنا لا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَما جاءَنا مِنَ الْحَقِّ وَنَطْمَعُ أَنْ يُدْخِلَنا رَبُّنا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ » .
« 3 »
« قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَكَفَرْتُمْ بِهِ وَشَهِدَ شاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى مِثْلِهِ فَآمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ » .
« 4 » الحديث : 19848 تفسير القمّي : وأمّا قولُهُ :
« الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ »
« 5 »
*
الآية ، فإنّ عمرَ بنَ الخطّابِ قالَ لعَبدِاللَّهِ
شرح
از پذيرفتن دين أو مىشود ؟ گفت : اين قوم ، ما را مهترى داده‌اند وگرامى داشته‌اند وما را بر خود سالار ساخته‌اند واز هر چيزى جز مخالفت با أو سرباز مىزنند .

3763 . گواهى دادن علماى أهل كتاب

قرآن : « آيا براي آنان ، اين خود دليل روشنى نيست كه علماى بنىاسرائيل از آن اطلاع دارند ؟ » « وچون آنچه را به اين پيامبر نازل شده است ، بشنوند ، مىبينى بر اثر آن حقيقتي كه شناخته‌اند أشك از چشمانشان سرازير شده مىگويند : پروردگارا ! ما ايمان آورديم . پس ما را در زمرهء گواهان بنويس . چرا به خدا وآنچه از حقّ به ما رسيده است ايمان نياوريم ، حال آنكه چشم داريم كه پروردگارمان ما را با گروه شايستگان [ به بهشت ] در آورد ؟ » « بگو : به من خبر دهيد ، اگر اين قرآن از نزد خدا باشد وشما بدان كافر شده باشيد وشاهدي از فرزندان إسرائيل به مشابهت آن [ با تورات ] گواهى داده وايمان آورده باشد وشما تكبّر نموده باشيد [ آيا باز هم شما گمراه نيستيد ؟ ] البتة خدا قوم ستمكار را هدايت نمىكند » . حديث : 19848 تفسير القمّى - دربارهء آيهء كساني كه به ايشان كتاب [ آسمانى ] داديم أو [ محمّد ] را مىشناسند ، همان گونه كه پسران خود را مىشناسند . . . - : عمر بن خطّاب خطاب به
هامش
( 1 ) . الطبقات الكبرى : 1 / 164 . ( 2 ) . الشعراء : 197 . ( 3 ) . المائدة : 83 و 84 . ( 4 ) . الأحقاف : 10 . ( 5 ) . البقرة : 146 والأنعام : 20 .