19205 عنه صلى الله عليه وآله : إنّ مَلَكَ المَوتِ لَيَقِفُ مِن المؤمنِ عِندَ مَوتِهِ مَوقِفَ العَبدِ الذَّليلِ مِن المَولى ، فَيَقومُ وأصحابَهُ لا يَدنُو ( نَ ) مِنهُ حتّى يَبدأَهُ بالتَّسليمِ ويُبشِّرَهُ بالجَنّةِ . « 1 »
19206 عنه صلى الله عليه وآله : إنّ أشَدَّ شيعَتِنا لَنا حُبّاً يكونُ خُروجُ نَفسهِ كشُربِ أحَدِكُم في يَومِ الصَّيفِ الماءَ البارِدَ الّذي يَنتَقِعُ بهِ القلوبُ ، وإنّ سائرَهُم لَيَموتُ كما يُغبَطُ أحَدُكُم على فِراشهِ كأقَرَّ ما كانَت عَينُهُ بمَوتهِ . « 2 »
19207 عنه صلى الله عليه وآله : أوَّلُ ما يُبَشَّرُ بهِ المؤمنُ : رَوحٌ ورَيحانٌ وجَنّةُ نَعيمٍ ، وأوَّلُ ما يُبَشَّرُ بهِ المؤمنُ أن يُقالَ لَهُ : أبشِرْ وَليَّ اللَّهِ برِضاهُ والجَنَّةِ ! قَدِمتَ خَيرَ مَقدَمٍ ، قَد غَفرَ اللَّهُ لمَن شَيَّعَكَ ، واستَجابَ لِمَن استَغفَرَ لكَ ، وقَبِلَ مَن شَهِدَ لكَ . « 3 »
19208 بحار الأنوار : في حديثِ المِعراجِ : وإذا كانَ العَبدُ في حالَةِ المَوتِ يَقومُ على رأسِهِ ملائكةٌ ، بِيَدِ كُلِّ ملَكٍ كأسٌ مِن ماءِ الكوثَرِ وكأسٌ مِن الخَمرِ يَسقُونَ رُوحَهُ حتّى تَذهَبَ سَكرَتُهُ ومَرارتُهُ ، ويُبَشِّرونَهُ
شرح
19205 پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : هنگام جان دادن مؤمن ، ملك الموت در برابر أو ، مانند بندهء ذليل در برابر أرباب است . أو با يارانش مىايستد وبه وى نزديك نمىشود ، تا اينكه سلامش گويد ونويد بهشت به أو دهد .
19206 پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : علاقهمندترين شيعيانمان به ما ، جان كندنش مانند نوشيدن آب خنك روحبخشى است كه يكى از شما در روز تابستانى بنوشد وبقيهء آنها در بستر خود با حالتي مىميرند كه هر يك از شما به چنان مردنى غبطه مىخورد ، مردنى كه مايهء روشنى چشمش باشد .
19207 پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : نخستين چيزى كه مؤمن به آن نويد داده مىشود ، آسايش وراحت وبهشت پرنعمت است . نخستين بشارتى كه به مؤمن داده مىشود اين است كه به أو گفته مىشود : مژده بادا تو را اى دوست خدا به خشنودى أو وبهشت ! بسيار خوش آمدى . خداوند تشييع كنندگان تو را آمرزيد ودعاى كسى را كه برايت آمرزش خواست أجابت كرد وگواهى كسى را كه به خوبى تو گواهى داد پذيرفت .
19208 بحار الأنوار : در حديث معراج آمده است : هرگاه بنده درحال مرگ قرار گيرد ، فرشتگانى بالاى سر أو مىايستند ودست هر فرشتهاى جامى از آب كوثر وجامى از شراب بهشتى است وبه روح أو مىنوشانند تا سختى وتلخى مرگ از أو برود ونويد بزرگ را به أو مىدهند
و
هامش
( 1 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه : 1 / 135 / 365 .
( 2 ) . بحار الأنوار : 6 / 162 / 30 .
( 3 ) . كنز العمّال : 42355 .