3737 . موسى وَالخِضرُ عليهما السلام
الكتاب :
وَإِذْ قالَ مُوسى لِفَتاهُ لا أَبْرَحُ حَتَّى أَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ أَوْ أَمْضِيَ حُقُباً * . . .
وَأَمَّا الْجِدارُ فَكانَ لِغُلامَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي الْمَدِينَةِ وَكانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُما وَكانَ أَبُوهُما صالِحاً فَأَرادَ رَبُّكَ أَنْ يَبْلُغا أَشُدَّهُما وَيَسْتَخْرِجا كَنزَهُما رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ وَما فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِي ذلِكَ تَأْوِيلُ ما لَمْ تَسْطِعْ عَلَيْهِ صَبْراً
. « 1 »
الحديث :
19723 رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله : رَحِمَ اللَّهُ أخي موسى استَحيا فقالَ ذلكَ ، لَو لَبِثَ مَع صاحِبهِ لأبصَرَ أعجَبَ الأعاجِيبِ . « 2 »
19724 عنه صلى الله عليه وآله : رَحمَةُ اللَّهِ علَينا وعلى موسى ، لَو صَبَرَ لرأى مِن صاحِبِهِ العَجَبَ ، ولكنّهُ قالَ :
إِنْ سَأَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍ بَعْدَها فَلا تُصاحِبْنِي قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَدُنِّي عُذْراً
« 3 » . « 4 »
شرح
3737 . موسى وخضر عليهما السلام
قرآن : « و [ ياد كن ] هنگامى را كه موسى به جوانِ ( همراه ) خود گفت : دست بردار نيستم تا به محل برخورد دو دريا برسم ، هر چند سالها سير كنم . . . وامّا ديوار ، از آنِ دو پسر بچهء يتيم در آن شهر بود وزيرِ آن گنجى متعلّق به آن دو بود وپدرشان مردى نيكوكار بود . پس پروردگار تو خواست آن دو يتيم به حدّ رشد برسند وگنجينهء خود را - كه رحمتي از جانب پروردگارت بود - بيرون آورند . واين كارها را من خودسرانه انجام ندادم . اين بود تأويل آنچه كه نتوانستى بر آن شكيبايى ورزى » . حديث : 19723 پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : خداوند برادرم موسى را رحمت كند ؛ حيا كرد وآن حرف را زد . اگر با همسفر خود مىماند بىگمان شگفتترين عجايب را مىديد . 19724 پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : رحمت خدا بر ما وبر موسى . اگر شكيبايى مىكرد بىگمان از همسفر خود شگفتىها مىديد . امّا گفت : « اگر از اين پس چيزى از تو پرسيدم ، ديگر با من همراهى مكن واز جانب من قطعاً معذور خواهى بود » .هامش
( 1 ) . الكهف : 60 - 82 .
( 2 ) . بحار الأنوار : 13 / 284 / 1 .
( 3 ) . الكهف : 76 .
( 4 ) . كنز العمّال : 32379 .