18530 عنه صلى الله عليه وآله : مَثَلي ومَثَلُ ما بَعَثَني اللَّهُ بهِ كمَثَلِ رجُلٍ أتى قَوماً فقالَ : ياقَومُ ، إنّي رأيتُ الجَيشَ بعَيني ، وإنّي أنا النَّذيرُ العُريانُ ، فالنَّجاءَ النَّجاءَ ! فأطاعَتهُ طائفَةٌ مِن قَومٍ ، فأدلَجوا وانطَلَقوا على مَهلِهِم فنَجَوا ، وكَذّبَتهُ طائفَةٌ مِنهُم فأصبَحوا مكانَهُم ، فصَبَّحَهُمُ الجَيشُ فأهلَكَهُم واجتاحَهُم ، فذلكَ مَثَلُ مَن أطاعَني واتَّبَعَ ماجِئتُ بهِ ، ومَثَلُ مَن عَصاني وكَذّبَ بما جِئتُ بهِ مِن الحقِّ . « 1 »
18531 كنز العمّال : قال رسولُ اللَّه صلى الله عليه وآله : إنّما مَثَلي ومَثَلُكُم ومَثَلُ الأنبياءِ كمَثَلِ قَومٍ سَلَكوا مَفازَةً غَبَراءَ ، لا يَدرونَ : ما قَطَعوا مِنها أكثَرُ أم ما بَقِيَ ، فحَسَرَ ظُهورُهُم ونَفِدَ زادُهُم وسَقَطوا بَينَ ظَهْرانَيِ المَفازَةِ فأيقَنوا بالهَلَكَةِ ، فبَينَما هُم كذلكَ إذ خَرَجَ علَيهِم رجُلٌ في حُلّةٍ يَقطُرُ رأسُهُ ، فقالوا :
إنّ هذا لَحَديثُ عَهدٍ بالرِّيفِ ، فانتَهى إلَيهِم فقالَ : مالَكُم يا هؤلاءِ ؟ قالوا : ما تَرى ؟ ! حَسَرَ ظَهرُنا ونَفِدَ زادُنا وسَقَطنا بَينَ ظَهرانَيِ المَفازَةِ ، ولانَدري ما قَطَعنا مِنهُ
شرح
18530 پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : حكايت من وآنچه خداوند مرا به آن مبعوث كرده ، حكايت مردى است كه نزد مردمى مىرود ومىگويد : اى مردم ! من با چشم خود لشكر [ دشمن ] را ديدم وهمانا من هشدار دهندهء آشكار وبىپردهام . خود را برهانيد ! خود را برهانيد ! پس ، گروهى از آن مردم اطاعتش مىكنند وشب هنگام رهسپار مىشوند وبه آرامى پيش مىروند ونجات مىيابند ؛ وگروهى از ايشان سخن أو را دروغ مىشمارند وشب را در جاى خود مىگذرانند وآن لشكرسپيده دم بر ايشان مىتازد وهمه را قلع وقمع مىكند . اين است حكايت كسى كه از من أطاعت كند وازآنچه آوردهام پيروى نمايد وحكايت كسى كه از من نافرمانى كند وآنچه را از حق آوردهام دروغ شمارد .
18531 كنز العمّال : پيامبر خدا صلى الله عليه وآله فرمود : حكايت من وشما وپيامبران ، حكايت گروهى است كه بيابانى خشك وسوزان را مىپيمايند ونمىدانند مسافتى را كه پيمودهاند بيشتر است يا آنچه مانده ؟
خسته وكوفته مىشوند وتوشهشان به پايان مىرسد ودر وسط بيابان مىافتند ويقين مىكنند كه از بين مىروند . در همين حال ناگاه مردى حُلّه بر تن در حالي كه از سرش آب مىچكد ، نمايان مىشود . آن عدّه مىگويند : اين مرد ، تازه از آبادي مىآيد . پس ، چون به آنها مىرسد مىگويد : هان ! شما را چه شده است ؟ آن
هامش
( 1 ) . كنز العمّال : 914 .