تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميزان الحكمة — صفحة 138

مساهمون:

ص١٣٨

3436 . الكُفرُ

الكتاب :
« وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ » .
« 1 »
« وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمالُهُمْ كَسَرابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ ماءً . . .
وَمَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُورٍ » .
« 2 »
« إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ وَلا يَرْضى لِعِبادِهِ الْكُفْرَ » .
« 3 »
« وَقالَ مُوسى إِنْ تَكْفُرُوا أَنْتُمْ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ » .
« 4 »
« وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا بَعِيداً » .
« 5 » الحديث : 17803 الإمامُ عليٌّ عليه السلام - لِأصحابِهِ عندَ الحَربِ - : فَوالّذي فَلَقَ الحَبَّةَ وبَرَأ النَّسَمَةَ ، ما أسلَمُوا ولكنِ استَسلَمُوا ، وأسَرُّوا الكُفرَ ، فلمّا
شرح

3436 . كفر

قرآن : « وكساني كه كفر ورزيده‌اند ، سرورانشان طاغوتند ، كه آنان را از روشنايى به سوى تاريكيها درآورند » . « وكساني كه كفر ورزيدند ، كارهايشان چون سرابى در دشت است كه [ آدم ] تشنه آن را آب مىپندارد . . . وكسى كه خداوند برايش نوري قرار نداده باشد ، أو را هيچ نوري نخواهد بود » . « اگر كفر [ كفران ] بورزيد ، همانا خداوند از شما بىنياز است وبراي بندگان خود ، كفر ( كفران ) را خوش نمىدارد » . « وموسى گفت : اگر شما وهر كه در روى زمين است همگى كافر شويد ، بىگمان خدا بىنياز ستوده است » . « وهر كه به خدا وفرشتگان أو وكتابها وفرستادگانش وروز واپسين كافر شود ، هر آينه سخت گمراه شده است » . حديث : 17803 امام علي عليه السلام - در هنگام جنگ خطاب به ياران خود - فرمود : سوگند به آن خدايى كه دانه را شكافت وانسان را آفريد ، آنان مسلمان نشدند بلكه تسليم شدند وكفر [ خويش ] را پنهان داشتند وهنگامى كه براي كفر ياورانى يافتند ، آن را آشكار
هامش
( 1 ) . البقرة : 257 . ( 2 ) . النور : 39 ، 40 . ( 3 ) . الزمر : 7 . ( 4 ) . إبراهيم : 8 . ( 5 ) . النساء : 136 .