3037 . النَّوادِرُ
15197 الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مَن غَضِبَ على مَن لا يَقدِرُ على مَضَرَّتِهِ طالَ حُزنُهُ وعَذَّبَ نفسَهُ . « 1 »
15198 عنه عليه السلام : ألا وإنّ هذهِ الدنيا التي أصبَحتُم تَتَمَنَّونَها وتَرغَبُونَ فيها ، وأصبَحَت تُغضِبُكُم وتُرضِيكُم لَيسَت بِدارِكُم . « 2 »
15199 عنه عليه السلام : أبقِ لِرِضاكَ مِن غَضَبِكَ ، وإذا طِرتَ فَقَعْ شَكِيراً . « 3 »
15200 الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : المؤمنُ إذا غَضِبَ لَم يُخرِجْهُ غَضَبُهُ مِن حَقٍّ ، وإذا رَضِيَ لم يُدخِلْهُ رِضاهُ في باطِلٍ ، والذي إذا قَدَرَ لم يَأخُذْ أكثَرَ مِمّا لَهُ . « 4 »
15201 الإمامُ الحسنُ عليه السلام : لايُعرَفُ الرأيُ إلّاعندَ الغَضبِ . « 5 »
15202 الإمامُ الهاديُّ عليه السلام : الغَضَبُ على مَن تَملِكُ لُؤمٌ . « 6 »
( انظر ) النبوّة ( الخاصّة ) : باب 3755 .
شرح
3037 . گوناگون
15197 امام علي عليه السلام : هر كه بر كسى خشم گيرد كه نمىتواند به أو زيانى برساند ، اندوهش به درازا كشد وخود را شكنجه دهد . 15198 امام علي عليه السلام : بدانيد اين دنيايى كه آرزومند آن شدهايد وبدان رغبت مىورزيد وأو شما را گاه به خشم مىآورد وگاه خشنود مىسازد ، سراى [ هميشگى ] شما نيست . 15199 امام علي عليه السلام : در هنگام خشم جايى براي خشنوديت نيز باقي بگذار وهرگاه خشم گرفتى مگذار أوج بگيرد . 15200 امام صادق عليه السلام : مؤمن هرگاه خشمگين شود ، خشمش أو را از جادهء حق بيرون نمىبرد وهرگاه [ از كسى ] خشنود شود ، خشنوديش أو را به باطل نمىكشاند وكسى است كه چون قدرت پيدا كند ، بيشتر از آنچه حق اوست بر نمىدارد . 15201 امام حسن عليه السلام : انديشه ، جز به هنگام خشم شناخته نشود . 15202 امام هادي عليه السلام : خشم گرفتن بر كسى كه مالك ( اختيار دار ) أو مىباشى ، پستى است .هامش
( 1 ) . غرر الحكم : 8728 .
( 2 ) . نهج البلاغة : الخطبة 173 .
( 3 ) . غرر الحكم : 2340 .
( 4 ) . بحار الأنوار : 78 / 209 / 85 .
( 5 ) . بحار الأنوار : 78 / 113 / 7 .
( 6 ) . أعلام الدين : 311 .