وحُلَفائي ، فَإن خَرَجتُم خَرَجتُ مَعَكُم ، وإن قاتَلتُم قاتَلتُ مَعَكُم ، فَأقاموا وأَصلَحوا حُصونَهُم وتهيَّؤوا لِلقتالِ ، وبَعَثوا إلى رَسولِ اللَّه صلى الله عليه وآله : إنَّا لا نَخرُجُ فاصنَع ما أنتَ صانِعٌ .
فقامَ رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله وكبَّرَ وكَبَّرَ أصحابُهُ ، وقالَ لِأميرِ المُؤمِنينَ عليه السلام : تقدَّم إلى بني النَّضيرِ . فَأخَذ أميرُ المُؤمنينَ عليه السلام الرَّايَةَ وتقدَّمَ ، وجاء رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله وأحاطَ بحِصِنهِم ، وغدرَ بِهِم عبدُ اللَّهِ بن ابَيّ ، وكانَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله إذا ظهَرَ بِمُقَدَّمِ بُيوتِهِم حَصَّنوا ما يَليهِم وخَرَّبوا ما يَليهِ ، وكانَ الرَّجلُ مِنهم مِمَّن كانَ لَهُ بيتٌ حَسَنٌ خرَّبه .
وقد كان رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله أمرَ بِقَطعَ نَخلِهِم فَجَزعوا مِن ذلِكَ وقالوا : يا محمّدُ ، إنَّ اللَّهَ يأمُرُكَ بالفَسادِ ؟ إنْ كانَ لكَ هذا فَخُذهُ ، وإن كانَ لما فلا تَقطَعهُ ، فلما كان بعدَ ذلِكَ قالوا : يا مُحمّدُ ، نَخرُجُ من بلادِكَ وأعطِنا مالَنا ، فقال صلى الله عليه وآله : لا ، ولكن تَخرُجونَ ولكُم ما حَمَلتِ الإبلُ ، فلم يَقبَلوا ذلِكَ فَبقَوا أيّاماً .
ثمَّ قالوا : نَخرُجُ ولنا ما حَمَلتِ الإبلُ ،
شرح
شما را يارى مىكنيم واگر خارج شديد ، من هم با شما خارج مىشوم واگر جنگيديد من نيز همراه شما مىجنگم . [ بنى نضير ] مقاومت كرده ، دژهاى خود را بازسازى نمودند وبراي نبرد آماده شدند وبه پيامبر صلى الله عليه وآله پيغام دادند كه : ما خارج نمىشويم ، پس هر كارى كه مىخواهى انجام بده .
پيامبر خدا ايستاد وتكبير گفت وياران آن حضرت نيز تكبير گفتند . سپس به أمير المؤمنين فرمود : به سوى بنى نضير پيش رو .
أمير المؤمنين پرچم را گرفت وپيش رفت وپس از مدتي پيامبر خدا آمد وقلعهء آنان را محاصره نمود . از طرفي ديگر عبد اللَّه بن أبي نيز به يهوديان خيانت كرد .
هنگامى كه پيامبر به خانههاى آغازين آنان نزديك شد ، يهوديان در خانههايى كه پشت سرشان قرار داشت سنگر گرفتند وخانههاى نزديك پيامبر را خراب كردند ومردى از ايشان كه خانهاى نيكو داشت ، خانهاش را خراب كرد [ تا به دست مسلمانان نيفتد ] همچنين پيامبر نيز دستور قطع درختان خرما را صادر فرمود ويهوديان از اين كار نا آرام گرديده ، گفتند : اى محمّد ! آيا خدا به تو دستور فساد داده است ؟ اگر اين درختان خرما براي توست آنان را بگير واگر براي ماست پس آنها را قطع نكن .
پس از اين جريان يهوديان گفتند : اى محمّد ! ما از شهرهاى تو خارج مىشويم وتو نيز دارايىهايمان را به ما ببخش ، پيامبر فرمود : خير ، ولى شما مىتوانيد بيرون برويد وبه اندازهء يك بار شتر از اموالتان را با خود