14936 عنه عليه السلام : الغَدرُ يُضاعِفُ السَّيِّئاتِ . « 1 »
14937 عنه عليه السلام : الغَدرُ يُعَظِّمُ الوِزرَ ، ويُزرِي بالقَدرِ . « 2 »
14938 عنه عليه السلام : جانِبُوا الغَدرَ ؛ فإنّهُ مُجانِبُ القرآنِ . « 3 »
14939 عنه عليه السلام : إيّاكَ والغَدرَ ؛ فإنّهُ أقبَحُ الخِيانَةِ ، وإنَّ الغَدُورَ لَمُهانٌ عندَ اللَّهِ . « 4 »
14940 عنه عليه السلام : أسرَعُ الأشياءِ عُقوبَةً رجُلٌ عاهَدتَهُ على أمرٍ ، وكانَ مِن نِيَّتِكَ الوفاءُ لَهُ ومِن نِيَّتِهِ الغَدرُ بكَ . « 5 »
14941 عنه عليه السلام - مِن كتابِهِ للأشتَرِ لَمّا وَلّاهُ مِصرَ - : فلا تَغدِرَنَّ بِذِمَّتِكَ ، ولا تَخِيسَنَّ ( تَحبِسَنَّ ) بِعَهدِكَ ، ولا تَختِلَنَّ عَدُوَّكَ . . .
فإنَّ صبرَكَ على ضِيقِ أمرٍ تَرجُو انفِراجَهُ وفَضلَ عاقِبَتِهِ خَيرٌ مِن غَدرٍ تَخافُ تَبِعَتَهُ . « 6 »
14942 الإمامُ الصّادقُ عليه السلام - لَمّا سُئلَ عن قَريَتَينِ مِن أهلِ الحَربِ لِكُلِّ واحِدَةٍ مِنهُما مَلِكٌ عَلى حِدَةٍ ، اقتَتَلُوا ثُمّ اصطَلَحُوا ، ثُمّ إنَّ
شرح
14936 امام علي عليه السلام : پيمان شكنى ، گناهان را دو چندان مىكند .
14937 امام علي عليه السلام : پيمان شكنى ، گناه را بزرگ مىكند وقدر ومنزلت را لكّه دار مىسازد .
14938 امام علي عليه السلام : از بىوفايى دورى كنيد ؛ زيرا كه آن از قرآن به دور است .
14939 امام علي عليه السلام : زنهار از پيمان شكنى كه آن زشتترين خيانت است وپيمان شكن نزد خداوند بىمقدار است .
14940 امام علي عليه السلام : زودترين كيفر را مردى مىبيند ، كه با أو بر سر چيزى پيمانى ببندى وتو قصد پايبندى به آن را داشته باشى وأو نيّت پيمان شكنى در سر بپروراند .
14941 امام علي عليه السلام - در فرمان استاندارى مصر به مالك اشتر - نوشت : به أمان وزنهار خويش خيانت مكن وپيمانت را مشكن ودشمنت را مفريب . . . زيرا شكيبايى تو در برابر دشوارى كارى كه به گشايش ونيك فرجاميش اميد دارى ، بهتر از آن است كه دست به پيمان شكنى وخيانتى بزنى كه از پيامد ناگوار آن مىترسى .
14942 امام صادق عليه السلام - وقتي از ايشان پرسيدند :
دو سرزمين است كه هر دو از كفّار حربي هستند وهر يك براي خود فرمانروايى دارد . اين دو سرزمين با هم مىجنگند
و
هامش
( 1 ) . غرر الحكم : 643 .
( 2 ) . غرر الحكم : 2191 .
( 3 ) . غرر الحكم : 4741 .
( 4 ) . غرر الحكم : 2664 .
( 5 ) . غرر الحكم : 3174 .
( 6 ) . نهج البلاغة : الكتاب 53 .