« وَأَلْقَتْ ما فِيها وَتَخَلَّتْ » .
« 1 »
« وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقالَها » .
« 2 »
« يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِراعاً ذلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنا يَسِيرٌ » .
« 3 »
« يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ سِراعاً كَأَنَّهُمْ إِلى نُصُبٍ يُوفِضُونَ » .
« 4 »
« فَتَوَلَّ عَنْهُمْ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلى شَيْءٍ نُكُرٍ * خُشَّعاً أَبْصارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ كَأَنَّهُمْ جَرادٌ مُنْتَشِرٌ * مُهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ يَقُولُ الْكافِرُونَ هذا يَوْمٌ عَسِرٌ » .
« 5 »
الحديث :
14601 الإمامُ عليٌّ عليه السلام : وأنتُم والسّاعَةُ في قَرَنٍ . . .
وكأنَّها قَد أشرَفَت بِزَلازِلِها ، وأناخَت بِكَلاكِلِها ، وَانصَرَمَتِ [ انصَرَفتِ ] الدّنيا بِأهلِها ، وأخرَجَتهُم مِن حِضنِها . « 6 »
14602 عنه عليه السلام : وأرَجَّ الأرضَ وأرجَفَها . . .
وأخرَجَ مَن فيها ، فجَدَّدَهُم بَعدَ إخلاقِهِم ، وجَمَعَهُم بَعدَ تَفَرُّقِهِم . « 7 »
14603 عنه عليه السلام : حَتّى إذا تَصَرَّمَتِ الامورُ ،
شرح
« وهر چه را كه درون خود دارد بيرون افكند وتهى گردد » .
« وزمين بارهاى خود را بيرون اندازد » .
« روزى كه زمين بر آنها بشكافد وآنها به شتاب بيرون آيند واين گردآورى براي ما آسان است » .
« روزى كه از گورها به شتاب بيرون آيند ، چنان كه گويى نزد بتان مىشتابند » .
« پس ، در آن روز كه آن دعوت كننده آنان را به چيزى ناخوش فرا مىخواند ، از ايشان رويگردان شو . نشان ذلّت در چشمانشان آشكار است مانند ملخهاى پراكنده از گورها بيرون مىآيند . سرها را بالا گرفته به سوى آن دعوت كننده مىشتابند ، كافران مىگويند :
اين روز دشوارى است » .
حديث :
14601 امام علي عليه السلام : شما وقيامت به يك ريسمان بسته شدهايد . . . گويى لرزههايش را پيش آورده وسينهاش را پهن كرده است ودنيا از أهل خود دست كشيده وآنها را از دامان خويش بيرون كرده است .
14602 امام علي عليه السلام : وزمين را سخت بجنباند وبلرزاندش . . . وهر كه را درون آن است بيرون آورَد وپيكرهاى كهنه وپوسيدهء آنها را نو گردانَد واجزاى پراكندهشان را گرد آورَد .
14603 امام علي عليه السلام : تا آن گاه كه أمور خلايق از
هامش
( 1 ) . الانشقاق : 4 .
( 2 ) . الزلزلة : 2 .
( 3 ) . ق : 44 .
( 4 ) . المعارج : 43 .
( 5 ) . القمر : 6 - 8 .
( 6 ) . نهج البلاغة : الخطبة 190 .
( 7 ) . نهج البلاغة : الخطبة 109 .