كمَن شَهِدَها . « 1 »
12872 . الإمامُ عليٌّ عليه السلام : الرّاضي بِفِعلِ قومٍ كالدّاخِلِ فيهِ مَعَهُم ، وعَلى كُلِّ داخِلٍ في باطِلٍ إثمانِ : إثمُ العَمَلِ بِهِ ، وإثمُ الرِّضا بِهِ . « 2 »
12873 . عنه عليه السلام : أيُّها النّاسِ ، إنَّما يَجمَعُ النّاسَ الرِّضا والسُّخطُ ، وإنَّما عَقَرَ ناقَةَ ثَمودَ رَجُلٌ واحِدٌ ، فعَمَّهُمُ اللَّهُ بِالعَذابِ لَمّا عَمَّوهُ بِالرِّضا . « 3 »
12874 . عنه عليه السلام : إنَّما هُوَ الرِّضا والسُّخطُ ، وإنَّما عَقَرَ النّاقَةَ رَجُلٌ واحِدٌ ، فلَمّا رَضُوا أصابَهُمُ العَذابُ ، فإذا ظَهَرَ إمامُ عَدلٍ فمَن رَضِيَ بِحُكمِهِ وأعانَهُ عَلى عَدلِه فهُوَ وَلِيُّهُ ، وإذا ظَهَرَ إمامُ جَورٍ فمَن رَضِيَ بِحُكمِهِ وأعانَهُ عَلى جَورِهِ فهُوَ وَلِيُّهُ . « 4 »
12875 . عنه عليه السلام : إنَّما يَجمَعُ النّاسَ الرِّضا والسُّخطُ ، فمَن رَضِيَ أمراً فقَد دَخَلَ فيهِ ، ومَن سَخِطَهُ فقَد خَرَجَ مِنهُ . « 5 »
12876 . نهج البلاغة : مِن خطبةٍ للإمام عَليٍّ عليه السلام لَمّا
شرح
مانند كسى است كه شاهد آن بوده است .
12872 امام علي عليه السلام : هر كه به كردار عدهاى راضى باشد ، مانند كسى است كه همراه آنان ، آن كار را انجام داده باشد وهر كس به كردار باطلى دست زند أو را دو گناه باشد : گناه به جا آوردن آن وگناه راضى بودن به آن .
12873 امام علي عليه السلام : اى مردم ! راضى بودن وناراضى بودن به كارى ، مردم را در [ پيامد ] آن كار شريك مىگرداند . ناقهء ثمود را تنها يك نفر پى كرد ، اما خداوند همهء قوم ثمود را عذاب داد ؛ زيرا همه به كار آن مرد راضى بودند .
12874 امام علي عليه السلام : ملاك ، راضى بودن وناراضى بودن است . ناقة [ ثمود ] را فقط يك فرد پى كرد اما چون ديگران به كار أو راضى بودند ، عذاب به همهء آنها رسيد . پس ، هر گاه پيشوايى دادگر روى كار آيد ، هر كه به حكومت أو رضايت دهد ودر راه عدالت ، ياريش كند همو دوست وولىّ اوست ؛ وهر گاه پيشوايى ستمگر بر سر كار آيد ، هر كه به حكومتش رضايت دهد ودر ستمگريهايش به أو كمك رساند ، همو دوست وولىّ أو باشد .
12875 امام علي عليه السلام : راضى بودن وناراضى بودن به كارى ، مردم را در آن كار شريك مىگرداند .
پس ، هر گاه كسى به كارى راضى باشد ، شريك آن كار باشد وهر گاه كسى به آن راضى نباشد ، از حيطهء آن بيرون است .
12876 نهج البلاغة : زماني كه خداوند در جنگ
هامش
( 1 ) . كنز العمّال : 5537 .
( 2 ) . نهج البلاغة : الحكمة 154 .
( 3 ) . نهج البلاغة : الخطبة 201 .
( 4 ) . بحار الأنوار : 75 / 377 / 33 .
( 5 ) . المحاسن : 1 / 408 / 927 .