كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
» « 1 » فمَن أحَبَّ اللَّهَ أحَبَّهُ اللَّهُ عَزَّوجلَّ ، وَمَن أحَبَّهُ اللَّهُ عَزَّوجلَّ كانَ مِنَ الآمِنينَ . « 2 »
11791 . الإمامُ الرِّضا عليه السلام : لَو لَم يُخَوِّفِ اللَّهُ النّاسَ بِجَنّةٍ ونارٍ لَكانَ الواجِبُ أن يُطيعوهُ ولا يَعصُوهُ ؛ لِتَفَضُّلِهِ علَيهِم وإحسانِهِ إلَيهِم وما بَدَأهُم بهِ مِن إنعامِهِ الَّذي ما استَحَقّوهُ . « 3 »
( انظر ) المحبّة ( حبّ اللَّه ) : باب 673 .
الشكر للَّهسبحانه : باب 2041 .
2458 : عِبادَةُ غَيرِ اللَّهِ
11792 . رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله : مَلعونٌ مَلعونٌ مَن عَبَدَ الدِّينارَ والدِّرهَمَ . « 4 »
11793 . الإمامُ عليٌّ عليه السلام : العَبيدُ ثَلاثةٌ : عَبدُ رِقٍّ ، وعَبدُ شَهوَةٍ ، وعَبدُ طَمَعٍ . « 5 »
11794 . عنه عليه السلام : مَن عَبَدَ الدّنيا وآثَرَها علَى الآخِرَةِ استَوخَمَ العاقِبَةَ . « 6 »
11795 . عنه عليه السلام : مَن قَضى حَقَّ مَن لا يَقضِي حَقَّه فقَد عَبَدَهُ . « 7 »
شرح
خداوند عزّوجلّ كه : « بگو اگر خدا را دوست داريد ، از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد وگناهان شما را بر شما ببخشايد ، وخداوند آمرزندهء مهربان است » بنابراين ، هركه خدا را دوست بدارد خداوند عزّوجلّ نيز أو را دوست دارد وهر كه خداوند عزّوجلّ دوستش بدارد از وحشت روز قيامت در أمان است .
11791 امام رضا عليه السلام : اگر خداوند مردم را به بهشت ودوزخى هم وعده ووعيد نمىداد ، باز لازم بود كه از أو أطاعت كنند ونافرمانيش نكنند ؛ زيرا به آنان تفضّل ونيكى فرموده ونعمتهايش را در اختيارشان گذاشته است ، بىآن كه [ به سبب انجام عملي ] استحقاق آن را داشته باشند .
2458 : عبادت غير خدا
11792 پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : ملعون است ملعون ، كسى كه بندگى دينار ودرهم كند . 11793 امام علي عليه السلام : بندگان سه گونهاند : بندهء زرخريد ، بندهء شهوت ، وبندهء طمع . 11794 امام علي عليه السلام : هركه بندگى دنيا كند وآن را بر آخرت برگزيند ، فرجامش ناگوار باشد . 11795 امام علي عليه السلام : هركه حقّ كسى را بگزارد كه حقّ أو را به جا نمىآورد ، هر آينه أو را بندگى كرده است . « 1 »( 1 ) . كلمهء « عبده » را برخى شارحان نهج البلاغة به صورت ثلاثي مزيد ( عَبَّده ) خواندهاند كه در اين صورت معناى جمله چنين است : « هركه . . . أو را بندهء خود كرده است » .هامش
( 1 ) . آل عمران : 31 .
( 2 ) . الخصال : 188 / 259 .
( 3 ) . عيون أخبار الرضا : 2 / 180 / 4 .
( 4 ) . الخصال : 129 / 132 .
( 5 ) . تنبيه الخواطر : 1 / 49 .
( 6 ) . الخصال : 632 / 10 .
( 7 ) . نهج البلاغة : الحكمة 164 .