تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميزان الحكمة — صفحة 419

مساهمون:

ص٤١٩
11176 الكافي : الإمامُ الباقرُ عليه السلام : إنَّ سَمُرَةَ بنَ جُندَبٍ كانَ لَهُ عَذقٌ في حائطٍ لِرَجُلٍ مِن الأنصارِ ، وكانَ مَنزِلُ الأنصاريِّ ببابِ البُستانِ ، وكانَ يَمُرُّ بهِ إلى نَخلَتِهِ ولا يَستَأذِنُ ، فَكَلَّمَهُ الأنصاريُّ أن يَستَأذِنَ إذا جاءَ فَأبى سَمُرَةُ ، فلَمّا تَأبّى جاءَ الأنصاريُّ إلى رسولِ اللَّهِ صلى الله عليه وآله فَشَكا إلَيهِ وخَبَّرَهُ الخَبرَ ، فَأرسَلَ إلَيهِ رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله وخَبَّرَهُ بقَولِ الأنصاريِّ وما شَكا ، وقالَ : إن أرَدتَ الدُّخولَ فاستَأذِنْ فَأبى ، فلَمّا أبى ساوَمَهُ حتّى بَلَغَ بهِ مِن الَّثمَنِ ما شاءَ اللَّهُ فَأبى أن يَبِيعَ ، فقالَ : لكَ بها عَذقٌ يُمَدُّ لكَ في الجَنَّةِ فَأبى أن يَقبَلَ ، فقالَ رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله لِلأنصاريِّ : إذهَبْ فَاقلَعْها وَارْمِ بها إلَيهِ ، فإنّهُ لا ضَرَرَ ولا ضِرارَ . « 1 » وفي نقلٍ : فقالَ لَهُ رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله : خَلِّ عَنهُ ولكَ مكانَهُ عَذْقٌ في مكانِ كذا وكذا ، فقالَ : لا ، قالَ : فلكَ اثنانِ ، قالَ : لا ارِيدُ ، فلَم يَزَلْ يَزِيدُهُ حتّى بَلَغَ عَشرَةَ أعذاقٍ ، فقالَ : لا ، قالَ : فلكَ عَشرَةٌ في مكانِ كذا وكذا فَأبى ، فقالَ : خَلِّ عَنهُ ولكَ مكانَهُ عَذقٌ في الجَنَّةِ ، قالَ : لا ارِيدُ ، فقالَ لَهُ
شرح
مسلمان مىافزايد وشرّى به أو نمىرساند . 11176 . الكافي : امام باقر عليه السلام فرمود : سَمُرَة بن جندب در داخل باغ يكى از أنصار درخت خرمايى داشت . خانهء آن مرد انصارى كنار دَرِ باغ بود . سمره بدون آن كه اجازه بگيرد وارد باغ مىشد . مرد انصارى با سمره صحبت كرد كه وقتي وارد باغ مىشود اجازه بگيرد ، اما أو نپذيرفت . مرد انصارى خدمت رسول خدا صلى الله عليه وآله رسيد وجريان را به عرض ايشان رساند وشِكوه كرد . رسول خدا صلى الله عليه وآله در پى سمره فرستاد وسخن مرد انصارى وشكايت أو را به اطلاع وى رساند وفرمود : هرگاه خواستى وارد باغ شوى اجازه بگير . اما سمره نپذيرفت . رسول خدا از أو خواست كه درختش را بفروشد ومرتب قيمت آن را بالا مىبرد ، ولى سمره از فروختن درخت هم خوددارى كرد . حضرت فرمود : در برابر اين درخت خرما ، درخت خرمايى در بهشت به تو مىدهم ؛ سمره باز هم امتناع كرد . در اين هنگام ، رسول خدا صلى الله عليه وآله به مرد انصارى فرمود : برو ودرخت خرماى أو را از ريشه درآور وجلوش بينداز ؛ زيرا كه ضرر وزيان زدن ممنوع است . در نقل ديگرى آمده است : رسول خدا صلى الله عليه وآله به سمره فرمود : از اين درخت چشم‌پوشى كن ، من در فلان جا وفلان جا به تو درخت خرمايى مىدهم . سمره گفت : نه . پيامبر فرمود : دو درخت خرما مىدهم . سمره گفت : نمىخواهم . حضرت پيوسته بر تعداد درختها مىافزود تا به ده درخت رسيد . سمره گفت : نه . حضرت فرمود : در فلان جا وفلان جا ده درخت خرما به تو مىدهم . سمره نپذيرفت . حضرت فرمود : از اين درخت
هامش
( 1 ) . الكافي : 5 / 292 / 2 .