857 : ما يَنبَغي عِندَ الإحساسِ بِالحَسَدِ
4114 . رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله : إذا تَطَيّرتَ فامْضِ ، وإذا ظَنَنْتَ فلا تَقْضِ ، وإذا حَسَدتَ فلا تَبْغِ . « 1 »
858 : ما يَجوزُ الحَسَدُ فيهِ
4115 . رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله : لا حَسَدَ إلّافي اثنتَينِ : رجُلٍ آتاهُ اللَّهُ مالًا فهُو يُنْفِقُ مِنهُ آناءَ اللّيلِ وآناءَ النّهارِ ، ورجُلٍ آتاهُ اللَّهُ القُرآنَ فهُو يَقومُ بهِ آناءَ اللّيلِ وآناءَ النّهارِ « 2 » . « 3 »
4116 . الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : إنّ المؤمنَ يَغْبِطُ ولا يَحْسُدُ ، والمُنافِقُ يَحْسُدُ ولا يَغْبِطُ . « 4 »
4117 . عنه عليه السلام - وقد سُئلَ عَن قولِ اللَّهِ : « ولا تَتَمنَّوا ما فَضَّلَ اللَّهُ بهِ بَعْضَكُم على بَعْضٍ » « 5 » - : لا يَتَمنّى الرّجُلُ امْرأةَ الرّجُلِ ولا ابنَتَهُ ، ولكنْ يَتَمنّى مِثلَهُما . « 6 »
( انظر ) بحار الأنوار : 71 / 261 باب 75 .
شرح
857 : در موقع احساس حسد چه بايد كرد ؟
4114 . پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : هرگاه فال بد زدى ، اعتنايى نكن وهرگاه گمان بردى ، [ زود ] داورى مكن وچون حسد بردى ، ستم مكن . « 1 »858 : حسادت پسنديده
4115 . پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : حسادت « 2 » جز در دو مورد روا نيست : رشك بردن به مردى كه خداوند به أو مال وثروتى داده وأو آن را شب وروز انفاق مىكند ، ورشك بردن به مردى كه خداوند به أو قرآن عطا فرموده است وأو شبانه روز به آن مىپردازد . 4116 . امام صادق عليه السلام : مؤمن غبطه مىخورد وحسادت نمىورزد ؛ منافق حسادت مىورزد وغبطه نمىخورد . 4117 . امام صادق عليه السلام - در پاسخ به پرسش از آيهء « آن چيزى را كه خداوند با آن برخى را بر برخى ديگر برترى داده است آرزو نكنيد » - فرمود : مرد ، زن يا دختر كس ديگرى را آرزو نكند ، بلكه آرزو كند كه مانند آنها را داشته باشد .( 1 ) . بغى در أصل لغت به معناى رشك وحسد است اما بر ستمى كه از حسادت ناشى مىشود اطلاق شده است . ( 2 ) . منظور از حسادت در اين روايت غبطه است ، ر . ك : بحارالأنوار : 73 / 238 .هامش
( 1 ) . تحف العقول : 50 .
( 2 ) . الخصال : 76 / 119 .
( 3 ) . المرادُ من الحسد : الغِبطة . بحار الأنوار : 73 / 238 .
( 4 ) . الكافي : 2 / 307 / 7 .
( 5 ) . النساء : 32 .
( 6 ) . بحار الأنوار : 73 / 255 / 24 .