467 . دَعائِمُ التَّوبَةِ
الكتاب :
« فَمَنْ تابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ وَأَصْلَحَ فَإِنَّ اللَّهَ يَتُوبُ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ » .
« 1 »
« أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءاً بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ » .
« 2 »
« وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى » .
« 3 »
« وَالَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ ثُمَّ تابُوا مِنْ بَعْدِها وَآمَنُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحِيمٌ » .
« 4 »
« إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ » .
« 5 »
الحديث :
2313 . رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله : التّائبُ إذا لم يَسْتَبِنْ علَيهِ أثَرُ التَّوبَةِ فليسَ بتائبٍ : يُرْضي الخُصَماءَ ، ويُعِيدُ الصّلواتِ ، ويَتَواضَعُ بينَ الخَلْقِ ، ويَتَّقينَفْسَهُ عنِ الشَّهوَاتِ ، ويُهْزِلُ رَقَبتَهُ بصِيامِ النَّهارِ . « 6 »
شرح
467 . پايههاى توبه
قرآن : « هر كس پس از ستمش توبه كند وبه صلاح آيد خدا توبهء أو را مىپذيرد . همانا خداوند آمرزنده ومهربان است » . « هر كس از شما كه از روى ناداني كارى بد كند آن گاه توبه نمايد وبه صلاح آيد بداند كه خدا آمرزنده ومهربان است » . « همانا من مىآمرزم كسى را كه توبه كند وايمان آورد وكار شايسته انجام دهد وسپس هدايت يابد » . « آنان كه مرتكب كارهاى بد شدند ، آن گاه توبه كردند وايمان آوردند ، بدانند كه پروردگار تو پس از توبه آمرزنده ومهربان است » . « جز اين نيست كه توبه از آنِ كساني است كه به ناداني مرتكب كارهاى زشت مىشوند وزود توبه مىكنند . خدا توبهء اينان را مىپذيرد » . حديث : 2313 . پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : اگر نشانِ توبه در توبهكننده آشكار نشود ، توبه نكرده است : شاكيان را راضى سازد ، قضاى نمازها را به جاى آورد ، با مردم فروتنى كند ، خود را از خواهشهاى نفساني بدور دارد وبا روزه گرفتن ، گردن خود را نزار كند .هامش
( 1 ) . المائدة : 39 .
( 2 ) . الأنعام : 54 .
( 3 ) . طه : 82 .
( 4 ) . الأعراف : 153 .
( 5 ) . النساء : 17 .
( 6 ) . جامع الأخبار : 226 / 576 .