تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 487

مساهمون:

ص٤٨٧
تقوى قرار ده ، كه اگر نجات يافتى از لطف و مرحمت خداست ، و اگر هلاك گشتى بواسطه گناهان خود تست . پسرم ! شمشير و چكمه و عمامه و خيمه ( پوستين ) و مشك آب ، و ابزار دوخت و درفش خود را بردار . و از دارو آنچه براى تو و اهل تو لازم است بردار ، و در هر كار جز در گناه با رفيقانت موافقت كن . در بارهء معنى فتوت از امام صادق ( ع ) پرسيدند ؟ فرمود : گمان كرده‌ايد فتوت و مردانگى با فسق و فجور است ! نه بلكه فتوت آنست كه اطعام كنى و اميد مردم را بر آرى و چهره خندان داشته باشى و مردم را از رنج و اذيت خود مصون دارى و غير آن نيرنگ و فسق است . امام ( ع ) پرسيد مروت چيست ؟ اصحاب گفتند نمىدانيم فرمود : مروت آن نيست كه انسان سفره اش در درگاه خانه براى مردم گسترده باشد بلكه مروت دو تاست : در سفر و در حضر اما مروت در حضر : قرائت قرآن و ملازمت با مساجد ، به كار برادران مؤمن پرداختن و بكارگر خرج كافى دادن كه اينها دوست را خشنود و دشمن را منكوب مىكند . و اما مروت در سفر خوبى و فراوانى توشه و به همراهان دادن آنها و كار مردم را پس از جدايى از ايشان كتمان داشتن و شوخى