آييد ، و اگر در قصد خود ترديد پيدا كرديد ، باز ايستيد ، و مشورت كنيد ، و اگر شخص تنهايى را ديديد از او در بارهء راه سؤال مكنيد ، كه شخص واحد در بيابان خود در ترديد و شك است ، كه ممكنست جاسوس راهزنان يا شيطان گمراه كننده باشد . و نيز از راهنمايى دو نفر بپرهيزيد ، مگر آنكه آثار درستى را در آنها ببينيد كه عاقل اگر به چشم خود چيزى را ببيند ، حق را از آن باز شناسد ، و حاضر چيزى را مىبيند كه غايب نمىبيند ، پسرم چون وقت نماز رسيد ، آن را براى هيچ چيز عقب مينداز و نماز را بوقت بخوان و خيالت را از آن راحت كن ، كه دين تست ( و بهر حال بايد ادا كنى ) و در جماعت نماز بگزار گرچه بر سر نيزه يا لبه شمشير باشى ( يعنى جا خيلى تنگ باشد ) ، و بر روى مركب مخواب ، كه اين موجب سرعت زخم پشت او شود ، و حكيمان چنين كارى نمىكنند ، مگر آنكه در محملى باشيد كه ، بتوانى پا را جابجا كنى و دراز نمايى براى راحتى مفصلها . و چون بمنزلگاه رسى ، از مركب فرود آى ، و اول براى او علوفه بريز كه او بمنزله خود تست . و در جايى فرود آييد كه خاكش نرمتر و رنگش بهتر ، و گياه و سبزه اش بيشتر باشد . و چون فرود آيى ، پيش از نشستن دو ركعت نماز بخوان و براى قضاء حاجت و تخلى بجاى دور دست برو ، و بوقت حركت
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 484
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٤٨٤