كه گوشتش را صدقه دهند ، و اين عمل براى دختر و پسر يكسان است . و از عقيقه مرد ( صاحب فرزند ) و عيالش نخورند ، و پاى عقيقه را بقابله دهند ، و اگر قابله از اهل و عيال مرد باشد لازم نيست چيزى از عقيقه ببرد ، و اعضايش را اگر بخواهد صدقه دهد و اگر خواهد بپزد ، و با آن نان و آبگوشت بدهد ، و جز به اهل ولايت ندهد .
و از آن حضرت ( ع ) : مولود چون به دنيا آيد ، در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفته شود . و فرمود : هر كه چهل روز گوشت نخورد ، بد اخلاق شود و هر كه بد اخلاق گردد در گوشش اذان گوئيد .
از امام باقر ( ع ) : هر گاه فرزندى براى شما متولد شود در روز هفتم قوچى عقيقه كنيد ، و پاى آن را به قابله دهيد ، و كامش را با آب فرات برداريد ، و در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گوييد ، و براى او اسم نهيد و سرش را بتراشيد و هم وزن مويش نقره يا طلا صدقه دهيد كه خدا نامش را از آسمان نازل كند ، و در موقع ذبح بگوئيد : « بنام خدا و به يارى خدا ، و سپاس خدا را ، و خدا بزرگ است ، بخاطر ايمان به خدا ، و ثنا و مدح رسول خدا ( ص ) و شكر روزى خدا ، و نگهبانى فرمان خدا ، و شناسائى فضل خدا بر ما اهل بيت » . و اگر مولود پسر است بگوييد : « خداوندا تو به من
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 436
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٤٣٦