از امام صادق ( ع ) : عقيقه بر هر پولدارى لازم است ، و فقير هر گاه توانست عقيقه كند ، و اگر نتوانست بر او لازم نيست ، و اگر براى فرزند عقيقه نكرد تا وقتى كه براى او قربانى نمايد همان كافيست ، و هر مولودى در گرو عقيقه مىباشد . و در بارهء عقيقه فرمود : قوچى عقيقه كند ، و اگر نيافت ؛ هر چه براى قربانى كافيست در عقيقه نيز كافى است ، و گر نه بره اى عقيقه نمايد .
و از آن حضرت ( ع ) در بارهء عقيقه سؤال شد ، فرمود : گوسفند ، يا گاو ، يا شتر باشد و بعد از عقيقه كودك اسمگذارى شود ، و روز هفتم سر او تراشيده شود ، و به وزن موهايش زر و سيم صدقه دهند ، و اگر پسر است حيوان نر و اگر دختر است ماده عقيقه شود .
ابو طالب در روز هفتم ولادت پيغمبر ( ص ) ، عقيقه اى كرد ، و خاندان خود را دعوت نمود ، گفتند : اين مهمانى براى چيست ؟ فرمود : عقيقه براى احمد ( ص ) : پرسيدند چرا نامش را احمد نهاده اى ؟ گفت چون اهل زمين و آسمان او را حمد و ثنا مىگويند .
از امام صادق ( ع ) : ربع عقيقه بايد بقابله داده شود و اگر قابله نبود ، بمادر
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 434
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٤٣٤