كودك داده شود تا او بهر كس كه خواهد هديه كند ، و نيز ده مسلمان از آن اطعام گردد ، و اگر بيشتر اطعام شوند بهتر است
و از آن حضرت ( ع ) : چون خواهى عقيقه دبح كنى ، بگو : « اى قوم من از بتانى كه شريك خدا ساختهايد بيزارم ، و من به حقيقت رو ميكنم به آن كس كه آسمان و زمين را آفريد و من مشرك نيستم . نماز و حج و زندگى و مرگم براى خداوند آفريدگار جهانيان است ، خدايى كه شريك ندارد ، و به اين كار مأمورم و من از تسليمشده گانم ، خداوندا از سوى تو آمدهام و بسوى تو باز خواهم گشت ، بنام خدا و خدا بزرگتر است ، خداوندا بر محمد و آل او درود فرست ، و اين عقيقه را از فلان ( نام فرزند را ببرد ) قبول كن . » بعد از اين دعا عقيقه را ذبح كند .
از امام صادق ( ع ) : مولود در روز هفتم نامگذارى شود ، و سرش را بتراشند و هم وزن مويش نقره صدقه دهند ، و از طرف او قوچى نر عقيقه كنند ، و اعضاء او را قطعه قطعه نمايند و بپزند ، و گروهى از مسلمين را به آن مهمان كنند . و مانعى ندارد
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 435
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٤٣٥