آن به صورت مىماليد و مىفرمود : ( سپاس خداوندى را كه ما را هدايت كرد و ما را طعام و غذا داد . . . «
فصل سوم ( در آداب خوردن و آنچه به آن مربوط است )
از امير مؤمنان ( ع ) روايت است بهنگام غذا خداوند عز و جل را ياد كنيد و لغو مگوئيد كه غذا يكى از نعمتهاى خدايى است كه شكر آن بر شما واجب است و با نعمت پيش از آنكه از دست بشود به خوبى معامله كنيد كه نعمت از دست ميرود و نسبت به صاحب نعمت آن طور كه با آن عمل كرده شهادت مىدهد . و فرمود : چون كسى به خوردن طعام مىنشيند چون بندگان بنشيند و بر زمين غذا بخورد و پا را روى پا نيندازد و چهار زانو بنشيند كه خداوند اين گونه نشستن را دوست ندارد و آن كس را كه اين چنين ( متكبرانه ) بنشيند خدا را غضبناك مىگرداند .
از امام صادق ( ع ) : نشستن سر سفره را طولانى كنيد كه آن مقدار كه سر سفره