تا از مسير ومدار خود خارج ومنحرف وزايل نگردند ( وسقوط وفنا ) نپذيرند .
نكته - نه تنها آفرينش در آغاز با خداست . كه نگهدارى وتدبير وحفظ نظام آنها نيز به دست قدرت اوست ، بلكه اگر لحظهاى رابطه آنها با آن مبدأ بزرگ خالق أكبر قطع شود ، راه فنا ونيستى را پيش مىگيرند .
اگر نازى كند يكدم * فروريزند قالبها در دنباله آيهء مىفرمايد :
« وَلَئِنْ زالَتا إِنْ أَمْسَكَهُما مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ »
.
( پس ) اگر ( يك يا چندى ) از اجرام سماوات ويا زمين از مسير تعيينشدهء مدار حركاتى خود منحرف وخارج شود هيچ احدى غير از خدا قادر به نگهدارى آنها نمىباشد .
در اينجا جمله
« يُمْسِكُ السَّماواتِ وَالْأَرْضَ »
بدان معنا نيست كه خداوند آنها را بدون دليل در آسمان نگه داشته باشد ، بلكه بدين معناست كه خداوند تمام اجرام بزرگ وكوچك آسمانها را از طريق نيروى جاذبهاى كه در ميان آنها برقرار ساخته واز طريق مدار وحركات وفرار از جاذبه كه موجب گريز از مركز مىشود ، آنها را از سقوط به يكديگر نگه مىدارد وحتى تمام اجرام سماوات از اين طريق همديگر را در مقابل نيروهاى شديد مركزى ويا اجرام قويتر نگاه مىدارند . واين موضوع اين مطلب را مىرساند كه كليّهء اجرام سماوات چه كوچكترين وچه بزرگترين وجود ندارد مگر همه در حال حركتند وكوچكترها تحت حمايت بزرگترها به دور آنها مىچرخند وبه حيات خود ادامه مىدهند .
آيا در خلقت وأمور نظام كارهاى خدا هيچ نقصى مىبينيد ؟
با توجه به تراكم بيلياردها بيليارد اجرام گوناگون در ميليونها كهكشان ، ونيز با توجه به أمور نظام فلكى وكيهانى دقيق آنها وبا توجه به قدرت جذابيّت فوقالعاده