امروزى گرفتهاند بين دو تا سه ميليون است . بيشتر اين ستارهها مربوط به راه شيرى است . تعداد محدودى از روشنترين ستارگان كهكشانهاى دور نيز ممكن است بر روى چنين عكسي قابل رؤيت باشند . حتى جاى هيچ تعجبي نيست كه بر روى بهترين عكسهاى گرفتهشده از كهكشان راه شيرى تصاوير ستارهها به صورت كاملا متراكم ديده بشوند ، به طورى كه به نظر مىرسد كه آنها در يكديگر تداخل نمودهاند وباعث مىشوند كه راه شيرى به صورت زمينهاى از نورهاى پراكنده ظاهر گردد ( مانند شكلهاى بازوى قوس ) بايد در نظر داشت تراكم ستارههاى اين تصوير از كهكشان شيرى گمراهكننده است . به نظر مىرسد كه ستارهها بهم چسبيده است در حقيقت هريك از ستارهها بطور مجزا با فواصلى در حدود چند سال نوري از يكديگر قرار گرفتهاند . واما كهكشان آندرومدا :
با اندازهگيرى دقيقترى كه جديدا روى اين كهكشان بعمل آمده ضخامت آن بيش از طول كهكشان شيرى وطول آن 15 برابر وتعداد ستارگان آن نيز بر حسب 15 برابر كهكشان شيرى ( 3000 ميليارد ستاره بالغ مىشود ) .
چنانچه مدلى از راه شيرى ساخته شود كه در آن ستارهها به اندازه قطرات باران شديد تصور گردند ، براي ايجاد تصوير واقعي توزيع مادة در يك كهكشان معمولى فواصل قطرات از يكديگر بايد در حدود 40 مايل ( 65 كيلومتر ) باشد .
در ازاى هر اينچ مكعب ( 5 / 15 سانتيمتر مكعب ) مادة ستارهاى در حدود / 000 / 000 / 000 / 000 / 000 / 000 / 000 / 10 ( 21 10 * 10 ) اينچ مكعب فضاى خالى موجود است . فاصله متوسط بين كهكشانهاى مجاور در حدود يك ميليون سال نوري است . وبدين ترتيب فضاى تهى بين كهكشانها خيلى بيش از فضاى خالى « ميان ستارهاى » در يك كهكشان منفرد است . در بخش قابل مطالعه جهان به ازاى
كهكشانها در قرآن ( فارسي ) — صفحة 311
مساهمون: لطف على سليمى
ص٣١١