تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كهكشانها در قرآن ( فارسي ) — صفحة 200

مساهمون:

ص٢٠٠
13 - ( جواب بده ) آن روز روزى است كه آنها به آتش سوزانده مىشوند ؛ 14 - بچشيد ( نتيجة ) فتنه‌گريهايتان را ، اين همان ( يوم الديني ) است كه به آن شتاب مىكرديد .

معاني لغات آيات فوق

نخستين واژه « ذرّ » است كه به بررسى معناى آن مىپردازيم : 1 - در قاموس قرآن آمده است : « ذرّ » اجزاء بسيار ريز غبار است كه در شعاع آفتاب ديده مىشود وذرّه مفرد آن است . 2 - در مجمع البيان نيز آمده است : مورچه‌هاى بسيار ريز كه پاهاى آنها به سختى ديده مىشود را هم ذرّه واجزاى غبار را به قول نسبت مىدهد . 3 - در قاموس قرآن به نقل از كشّاف واژه‌هاى ذرّ ، ذرو وذرء را نظير هم دانسته است . 4 - قاموس قرآن از قول مجمع البيان مىفرمايد : ذرّيه ، نسل ، وولد ، نظير يكديگرند ودر أصل آن چهار مذهب است - ذرّ - ذرء - ذرو - وذرارى واما كلمه ذرء به معنى آفريدن هم هست - طبرسى در مجمع البيان در ذيل آيهء 136 سورهء انعام مىفرمايد : آفريدن بر وجه اختراع است وأصل آن به معنى ظهور است . 5 - راغب در مفردات مىگويد : ذرء آن است كه خدا آفريده خود را آشكار كند . قاموس وصحاح آن را خلقت تكثير گفته‌اند . « 1 » اما لغت « ذرو » پراكندن وپاشيدن هم معنى شده چنانكه در آية 45 سوره كهف آمده است :
« فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ »
يعنى برگها ونباتاتى كه خشكيده وشكسته شدند ، بادها ذرّات آن را پراكنده مىكنند .
هامش
( 1 ) مانند - از برخورد دو عنصر عنصر ديگرى به وجود مىآيد وبدين طريق تكثير وبه انبوه مىرسد .