تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 260

مساهمون:

ص٢٦٠
حظ : بهره و نصيب ، خوشى و خرمى حفظ الغيب : كسى را در عقب او به خوبى و نيكى ياد داشتن حقه : ظرفى از چوب كه در آن جواهرات و غيره نهند ، ظرف سفالى كوچكى كه بر سر وافور يا غليان شيره نصب كنند حكم : حكم‌كننده و داور حكمت : دانايى و درست‌كردارى و نام علمى است كه در ان بحث كرده شود به احوال اشياى موجودات خارجيه چنان كه هست در نفس الامر به قدر طاقت بشرى و آن بر سه گونه است طبيعى و رياضى و الهى حكيم : عالم علم حكمت و آن علمى است كه در ان بحث كرده شود به احوال اشياى موجودات خارجيه چنان كه هست در نفس الامر به قدر طاقت بشرى و آن بر سه گونه است طبيعى و رياضى و الهى حلم : آهستگى نمودن در عقوبت كسى حمّى : تب گرم حميت : غيرت حميت‌دار : با غيرت حميم : آب گرم حيدر : اسد و شير درنده ، لقب حضرت امير عليه السلام حيلت : چاره و تدبير حيله : چاره

خ

خاتم : انگشتر خاذل : واپس‌مانده ، آهويى كه از گله خود عقب افتاده و تنها مانده باشد خارخار : خارش تن خالف : كسى كه از روى تقصير يا نقصان تأخير كند خبيثه : پليد