كتابى گزيدهاى دارد و گزيدهء قرآن كريم همان حروف تهجى است « 1 » .
نظريّهء مورد قبول ما
رأى و نظر ما همان است كه اين حروف رمزها و اشارههايى بين خداوند متعال و رسول خاتم - صلى اللّه عليه و آله - بوده و كسى جز امينان وحى الهى ، به ساحت قدس اين اسرار ، دست نخواهد يافت . و گرنه اگر آگاهى از مكنون حقايق اينها بر غير معصومين و امينان وحى - عليهم السلام - امكان داشت ، از ابتدا نيازى به قرار دادن رمز نمىبود . بلى بعيد نيست كه اين حروف حكمتها و مطالب خارقالعاده و فوايد شگفتانگيزى را در بر گرفته باشد كه بر عظمت و بزرگى آغاز سورهها بيفزايد . به ويژه با اين نظم و نسق ، تناسب و ترتيبى كه انواع فنون بديعه و عجايب كلامى را در بر دارد .
چه بسا همان مطلبى كه آقاى « زمخشرى » بدان اشاره نمود و در سخن « زركشى » نيز آمده بود و قريحه و ذوق پاك مرحوم استاد علامه طباطبائى نيز آن را در سطورى پيش محتمل دانست و . . . نمونههايى از همان احكام و فوايد احتمالى باشد كه در كنار اسرار و عجايب و شگفتيهاى حروف مقطعه ، به وديعه نهاده شده است .
مسألهاى كه شما را در جريان يك جنبهء بسيار بزرگ و قابل ملاحظهاى از اعجاز قرآن قرار مىدهد اين است كه : هر چه متفكران و محققان بزرگ اسلامى در آيات كريم آن به تأمل نشسته و ارباب تفكر ، در طول سالهاى طولانى و نسلى پس از نسلى ديگر ، در آن تدبر نمايند ، روز بروز بعد اعجازى آن شكوفاتر گشته و روشنتر
هامش
( 1 ) « لكل كتاب صفوة و صفوة هذا الكتاب حروف التهجى » تفسير الميزان ، ج 18 ، ص 6 سورهء مباركهء شورى .