كردن - زن گرفتن » . ودر اينصورت فعل عام تبعي است .
وگاهى فعل خاصّ اصلى است يعنى مورد استعمال ، اختصاص بدو دارد واگر فعل ديگرى بجاى آن بگذارند بمجاز وتسامح است . همچون خوار كردن وتيمار كردن ، وزه كردن بمعنى آبستن كردن وأمثال آنها .
وفعل « نمودن » كه در اينگونه موارد آورده ميشود اگر درست باشد از باب مرادفه يا تجوّز ومساهله است .
كربسه - كربشه : كرباسه . كرباشه .
كرپاسو . چلپاسه كه بتازى وزغه وسامّ ابر ص گويند ص 339 .
كرويا : شاه زيره 374 . وكمونى مطلق زيره است .
كژبر آمدن : معوجّ الطلوع در اصطلاح هيئت .
كژستون : استوانهء مايل در اصطلاح هندسه .
كژكلب : مرغ كج منقار مقابل راست كلب ص 377 .
كژوز ( باد . . . ) : باد مخالف ونكباء .
كشت : حرث 221 .
كشت ودرود : كاشتن ودرو كردن . زرع وحصاد .
كشتمند : زمينى كه زراعت در آن ميشود 334 .
كشتن : بزر افشانى . آبستن كردن وانداختن نطفه در رحم . مسقط النطفة وسقوط النطفة .
كشتىبان : ملاحّ ص 331 .
كشف : سنگ پشت .
كشوث : افسنتين 375 .
كف پاى : قدم وگام از اجزاى مقياس كه بهفت بخش راست شده باشد وآنرا ظلّ اقدام گويند ص 182 .
كفشك : سم شكاف دار از قبيل سم گاو وگوسفند كه در عربى ظلف خوانند ودر أسب واستر كه بي شكاف است سم گويند مرادف حافر عربى مثالش « هرچ كفشك دارد وحشى وخانگى چون بز وگوسفند ونخجير وگوزن » ص 339 .
كفشكى : ذو ظلف در بروج جز مردم 320 .
كل : اقرع .
كلب : منقار 377 .
كلك : پيزر وبتازى بردى ص 376 .
كلنگ : كركى « بط وكلنگ ومردارخوار » 378 .
التفهيم لاوايل صناعة التنجيم — صفحة مقدمه 173
مساهمون: أبو ريحان البيروني
صمقدمه ١٧٣