گيرى مىشود چنانكه خواهد آمد . ( نگ شكل 17 )
( شكل 17 )
دايره ارتفاع :
عظيمهاى است كه بر جانب سر وقدم بگذرد وبر دايره أفق عمود باشد ، بنابراين زواياى آنها قائمه است .
دايره مزبور را به ارتفاع نامگذارى كردهاند ، زيرا ارتفاع وانحطاط كواكب ويا هر نقطه ديگر بدان معلوم مىشود ، از اينرو اگر يك كوكب ويا يك نقطه ، فوق أفق باشد ، كوتاهترين كمانى از اين دايره كه بين مركز كوكب وبين تقاطع اين دايره با أفق قرار گيرد « قوس ارتفاع » آن كوكب ويا آن نقطه است واگر كوكب زير أفق باشد ، قوس مذكور « قوس انحطاط » نام دارد .
به ديگر سخن « ارتفاع » عبارت است از اندازه زاويهاى كه بين سطح أفق وخطى كه چشم ناظر را به ستاره مورد نظر متصل مىسازد .
( نگ شكل . 18 )