نماز ظهر و عصر به مرگ ناگهانى يا بهوسيلهء سم در اصفهان از دنيا رفت . « 1 »
41 - جميل ( - 82 ه . ق )
جميل بن عبد اللّه بن معمر از مشاهير شاعران عرب در عهد اسلامى است ، او از قبيلهء عذرة است كه به زنى از همين قبيله به نام بثينة عشق مىورزيد ، « 2 » بيست سال بين ايندو عشق پاك جريان داشت ، جميل به عشق بثنيه شعر مىسرود ، لذا به جميل بثنيه معروف شد ، شعر او داراى صدق عاطفه و بساطت تعبير است ، وى به سال ( 82 ه . ق ) مطابق با ( 701 ميلادى ) در مصر وفات كرد و بثنيه براى او مرثيه گفت و خودش هم چندى بعد در همان سال درگذشت . « 3 »
42 - حاتم طائى ( عهد جاهلى - حدود آغاز اسلام )
يكى از بخشندگان عرب و شاعر دورهء جاهليّت است كه بخشش او در ادب عربى و فارسى ضرب المثل است و قصههايى ازو در هردو زبان نقل شده . وى طايى است ، طايى منسوب است به « طى » و اين نسبت ، خلاف قياس نحوى است . « طى » يكى از قبايل عرب است كه بعد از ويران شدن سدّ مأرب از يمن به شمال جزيره مهاجرت كردهاند و در زمان خود پيغمبر ، اسلام آوردهاند ، عدى پسر حاتم از شعراى زمان پيغمبر بوده و رسول خدا را مدح گفته است . ديوان حاتم ، اولين بار در لندن بهوسيلهء رزق اللّه حسّون به طبع رسيده و بار ديگر با ترجمهء آلمانى به چاپ رسيده است . « 4 »
43 - حاكم مطوعى ( دورهء غزنوى ) ابو نصر عمر بن على المطوعى « 5 »
وى همان كسى است كه از طرف لشكر سلطان مسعود نزد ياغيان تركمان و خوارج
هامش
( 1 ) . ر . ك : معجم ، ج 17 ، ص 235 ؛ وفيات ، ج 2 ، ص 17 و بغية ، ج 1 ، ص 40 .
( 2 ) . لغتنامه ، ج ب ، ص 657 و ج ج ، ص 107 ؛ الاغانى ، ج 7 ، از ص 138 تا 215 ؛ الأعلام ، ج 1 ، ص 138 ؛ بروكلمان ، ج 1 ، ص 194 ؛ حبيب ، ج 2 ، ص 158 و عرب ، ص 69 و 71 .
( 3 ) . ر . ك : لغتنامه ، ج ج ، ص 107 و ج ب ، ص 657 .
( 4 ) . ر . ك : شرح گلستان ، ص 416 .
( 5 ) . ر . ك : دمية ، ص 188 .